گزيده مفتاح الفلاح - كليد رستگارى - شيخ بهائى - الصفحة ١٨٨ - زمان آن

خود دانستى و امور را با حكمت خود تدبير كردى و سختى‌ها را با عزت خود آسان نمودى و خردها را از آگاهى بر كيفيت خود عاجز ساختى و ديده‌ها را از ادراك صفت خود و اوهام را از حقيقت شناخت خود محجوب نمودى و فهم‌ها را ناچار كردى كه به وحدانيت تو اقرار كنند. اى آن‌كه بر اشك‌ها ترحم مى‌كنى و از لغزش‌ها در مى‌گذرى! عزت و قدرت از آن تو است و از تو در زمين و آسمان به مقدار سنگينى ذره‌اى مخفى نماند. من به تو توسل مى‌جويم با واسطه قرار دادن نبى امّى محمد رسول تو، عربى مكّى مدنى هاشمى، همو كه به‌وسيله او ما را از تاريكى‌ها به نور آوردى، و امير المؤمنين على بن ابى طالب ٧ آن‌كه دل‌ها را به ولايت او وسعت بخشيدى، و امام جعفر بن محمد صادق ٧ كه در اخبار از او به امين رازهاى نهفته ياد شده است. درود خدا بر پيامبر و اهل بيت او در شام و صبح. خدايا! من با واسطه قرار دادن اينان از تو سؤال مى‌كنم و به مقام آنها نزد تو درخواست شفاعت دارم آنها را در برابر خود و حوائجم مقدم مى‌دارم، پس مرا فرج گوارا و نجات سريع و احسان نزديك و ايمنى از ترس در روز سخت عطا كن، و (از تو مى‌خواهم كه) گناهان هلاك‌كننده مرا بيامرزى و عيوب رسوا كننده مرا بپوشانى، تو پروردگارى و من پرورده، و من طالبم و تو