ترجمه اعتقادات شيخ صدوق - حسني، محمد علي - الصفحة ٩٨ - باب(بيست و نهم) اعتقاد در بهشت و دوزخ
ستمكاران بر خود باشيم پس چندى مضائقه جواب از آنها مىشود، آنگاه گفته مىشود كه نفسگير شويد چون سگ[١] و سخن با ما مگوئيد.
و جهنميان فرياد ميزنند كه اى مالك جهنم پروردگار تو كار ما را بسازد كه بميريم، مالك جوابشان گويد: كه شما در اينجا باشندگانيد و مرويست كه حقتعالى امر مىفرمايد كه مردانى چند را بآتش برند و بمالك ميفرمايد كه بآتش بگو كه قدمهايشان را مسوزان كه بمسجدها پياده ميرفتند و مسوزان دستهايشان را كه بسوى من بدعا برداشتهاند و مسوزان زبانهايشان را كه تلاوت قرآن بسيار مينمودهاند و مسوزان چهرههايشان را كه وضو را كامل ميساختهاند، پس مالك ميگويد كه اى اشقيا حال شما چه بوده؟ جواب گويد كه ما براى غير خدا كار ميكردهايم پس خطاب بآنها مىشود كه بگيريد ثواب خود را از همان كه عمل برايش نمودهايد.
و اعتقاد ما در باره جنت و نار آنست كه هر دو الحال موجودند و آفريده شدهاند و آنكه جناب نبوى ٦ در معراج داخل بهشت شده و جهنم را رؤيت نموده.
و اعتقاد ما آن است كه احدى از دنيا نميرود تا جاى خود را از بهشت يا جهنم ببيند و مؤمن از دنيا نمىرود تا آنكه دنيا را بلند مىكنند برايش بنيكوترين صورتى كه آن را مشاهده نموده و بلند مىنمايند مكان آخرتش را و اختيار را باو واميگذارند و او آخرت را اختيار مىنمايد، پس در آن هنگام قبض روحش مىشود.
[١] أُولئِكَ يُنادَوْنَ مِنْ مَكانٍ بَعِيدٍ يقولون رَبَّنا أَخْرِجْنا مِنْها فَإِنْ عُدْنا فَإِنَّا ظالِمُونَ قالَ اخْسَؤُا فِيها وَ لا تُكَلِّمُونِ( سوره مؤمنون آيه ١٠٩)