ترجمه اعتقادات شيخ صدوق - حسني، محمد علي - الصفحة ٣ - مقدمه
اول ما خلق اللَّه نورى؛ كعبه اهل صفا؛ و قبله اصحاب وفا، سيد الكونين ابى القاسم محمّد مصطفى و بر آل اطهارش كه ارواح لاهوتيه در هياكل ناسوتند؛ و ولات ولايات عوالم ملك و ملكوت؛ بخلافت حى لا يموت؛ اعنى ائمه دين؛ و هاديان شاهراه يقين؛ صلى اللَّه عليهم اجمعين؛ و رزقنا شفاعتهم آمين.
اما بعد چون همه همت همايون، بندگان سلطنت بنيان؛ نواب مالك رقاب، افخم اعظم؛ درة التاج دولت فيض منتظم، شاهباز اوج برترى آفتاب برج بلند اخترى؛ شهسوار مضمار ظفر، كلاهدار خسروانى مغفر، نيروى بازوى زبردستى، ابروى سيماى يزدانپرستى، تاجدار كشور عدل و داد، امانى و امان عباد و بلاد، ملك ملائك جنود؛ والى ولايت احسان وجود، مشيد قوائم دولت بقواعد انصاف، و مسخر ممالك قلوب باستيلاى الطاف، از قاف تا قاف، آنكه از شميم نسيم لطف عميمش بهار تمنا شكفته و در نعيم مقيم فضل عظيمش غبار كدورات روزگار از ساحت خاطرها رفته، دوستش را همه دوستى بخويش است وَ هُوَ وَلِيُّهُمْ بِما كانُوا يَعْمَلُونَ[١] و دشمنش را هر چه دشمنى با جان بدانديش، وَ ما ظَلَمْناهُمْ وَ لكِنْ كانُوا أَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ[٢] بخت همايونش، چون دست دعا گويان دولت روزافزونش بلند، و شعله تيغ آبگونش؛ با سر گردنكشان بختنگونش معاينه آتش و سپند، نواظر نجوم رصد بند ثوابت عزمات او است، و ثواقب رجوم كمينگشاى مراصد نقمات او، با مهابتش زهره دريا آب است و باصلابتش كوه خارا تَمُرُّ مَرَّ السَّحابِ[٣]، در عرصه كارزارش شير فلك با روباه همشير است، و در ورطه گيرودارش خروش نفير: ما لِلظَّالِمِينَ مِنْ نَصِيرٍ
[١] سوره انعام آيه ١٢٧
[٢] سوره بقره آيه ٥٤
[٣] سوره نمل آيه ٨٨