ترجمه اعتقادات شيخ صدوق - حسني، محمد علي - الصفحة ١٤٠ - باب(چهل و يكم) اعتقاد در شان علويان

و حضرت باقر ٧ در حديث طولانى فرمود: ميانه خداوند و احدى قرابتى نيست، بدرستى كه محبوب‌ترين خلق بسوى خدا و گرامى ترين ايشان بر خدا كسيست كه متقى‌تر و عمل‌كننده‌تر بطاعت خدا بوده باشد، بخدا قسم هيچ بنده‌اى خود را نزديك بخدا نميكند الا بواسطه طاعت، نيست با ما خط فراغتى از آتش و نه بر خدا موجهست براى احدى حجتى، هر كه مطيع خدا است دوست ما است و هر كه نافرمان خدا است دشمن ما است و دوستى ما بدست نميآيد الا بورع و عمل صالح، و بتحقيق كه نوح ٧ عرض نمود: پروردگار من پسرم از اهل من است و بدرستى كه وعده توست حق و تو احكم الحاكمينى، حقتعالى در جوابش فرمود:

بدرستى كه او از اهل تو نيست، او فاعل عمليست غير صالح پس سؤال مكن مرا امرى كه نيست براى تو علمى بآن بدرستى كه من نصيحت تو مينمايم كه مبادا از جاهلان باشى، نوح عرض نمود: پروردگارا پناه مى آورم بتو از اينكه سؤال نمايم تو را امرى كه علمى بآن ندارم و اگر مرا نيامرزى و رحم ننمائى از جمله زيانكاران خواهم بود[١] و از حضرت صادق ٧ سؤال شد از معنى اينكه حق تعالى فرمود كه: در روز قيامت مى‌بينى آن كسانى را كه دروغ گفته‌اند بر خدا كه رويهاى آنها سياه شده آيا نيست در جهنم جايگاه متكبران‌[٢]؟

فرمود مراد كسى است كه ادعا كند كه امام است و امام نباشد عرض شد اگر چه علوى فاطمى باشد؟ فرمود: اگر چه علوى فاطمى باشد.

و ايضا آن حضرت فرمود: نيست فرق ما بين شما و كسى كه مخالف شما باشد مگر امرى مضمر و پنهان! عرض شد كه مضمر چه چيز است‌

[١] وَ نادى‌ نُوحٌ رَبَّهُ فَقالَ رَبِّ إِنَّ ابْنِي مِنْ أَهْلِي وَ إِنَّ وَعْدَكَ الْحَقُّ وَ أَنْتَ أَحْكَمُ الْحاكِمِينَ قالَ يا نُوحُ إِنَّهُ لَيْسَ مِنْ أَهْلِكَ إِنَّهُ عَمَلٌ غَيْرُ صالِحٍ‌( تا آخر آيه سوره هود آيه ٤٦)

[٢] سوره زمر آيه ٦٠