ترجمه اعتقادات شيخ صدوق - حسني، محمد علي - الصفحة ١٢٤ - باب(سى و هفتم) اعتقاد در نفى غلو و تفويض

سخن آنها را از جمله خلائقت، خدايا ما يا بندگان توايم و بندگان‌زادگان تو، اختيار نداريم براى خودمان ضررى را و نه نفعى را و نه مرگى را و نه زندگى‌اى را و نه زندگى بعد از مردنى را، خداوندا هر كه پنداشت كه ما خدايانيم، ما از او بيزاريم، و هر كه پنداشت كه رجوع آفريدن بسوى ما است و عهده روزى دادن بر ما است ما از او بيزاريم، چون بيزارى عيسى بن مريم ٧ از نصارى، خدايا ما دعوت نكرده‌ايم آنها را بآنچه ميپندارند، مگير ما را بآنچه ميگويند و بيامرز ما را گناه آنچه مى پندارند، پروردگار من مگذار بر روى زمين ديارى از كافرين را كه اگر تو بگذاريشان گمراه ميكنند بندگانت را، و فرزند نمى‌آورند مگر نابكار كفر شعارى را (شديد الكفرى را خ ل) و از زراره مروى است كه گفت خدمت حضرت صادق ٧ عرض كردم كه مردى از اولاد عبد اللَّه بن سبا قائل بتفويض است، فرمود تفويض چيست؟ عرض نمودم كه ميگويند كه حق تعالى آفريد محمّد و على عليهما السّلام را بعد از آن امر را بايشان تفويض كرد، پس آفريدند و روزى دادند و زنده نمودند و ميرانيدند، فرمود: دروغ گفته دشمن خدا، و فرمود چون مراجعت بسوى او نمائى بخوان بر او آيه سوره رعد را: