ترجمه اعتقادات شيخ صدوق - حسني، محمد علي - الصفحة ١٢٣ - باب(سى و هفتم) اعتقاد در نفى غلو و تفويض

و بتحقيق كه خبر دادند پيغمبر ٦ و ائمه عليهم السّلام كه ايشان مقتول ميگردند پس هر كه گويد كشته نگشته‌اند تكذيب ايشان نموده و هر كه تكذيب ايشان نمود البته تكذيب خدا كرده و بخدا كافر شد و بيرون از دين اسلام رفت و هر كه دينى غير از اسلام خواهد هرگز از او قبول نميشود و او در آخرت از جمله زيان‌كاران است.

و حضرت امام رضا ٧ مكرر در دعاى خود ميگفت: پروردگارا من تبرى و تحاشى ميكنم بخدمت تو از قدرت و قوت كه نيست يار و قوتى مگر بتو، پروردگارا من تبرى مينمايم بسوى تو از آن كسانى كه در باره ما ميگويند سخنى را كه ما در خود ندانسته‌ايم، پروردگارا من بيزارم از آن كسانى كه ادعا مينمايند براى ما چيزى را كه حق ما نيست خداوندا من بيزارى ميجويم بخدمت تو از آنها كه در باره ما گفتند سخنى را كه ما نگفته‌ايم در باره خودمان خدايا آفرينش مر تراست و روزى دادن مر تو را تو را بندگى مينمائيم و از تو مدد ميجوئيم، خدايا توئى خالق ما و خالق پدران ما كه سابق ميبوده‌اند خداوندا سزاوار نميشود خداوندى مگر بتو، و درست نمى‌آيد خدائى مگر براى تو، پس لعنت فرما آن نصارى را كه عظمت تو را كوچك ياد نمودند، و لعن فرما شبيه گويندگان‌