ترجمه اعتقادات شيخ صدوق - حسني، محمد علي - الصفحة ١٢٥ - باب(سى و هفتم) اعتقاد در نفى غلو و تفويض

أَمْ جَعَلُوا لِلَّهِ شُرَكاءَ (الى آخره) يعنى آيا قرار داده‌اند شريكان براى خدا كه خلق نموده‌اند آن شريكان مثل خلق خدا، پس مشتبه گرديده خلق بر ايشان، بگو يا محمّد ٦ كه خداوند خالق هر چيز است و اوست يكتاى شديد القهر[١] زراره گويد پس بازگشتم بسوى آن مرد و او را خبر دادم بآن كه حضرت صادق ٧ فرموده بود، آنگاه گويا لقمه به سنگش داده‌ام، يا گفت كه: گويا گنگ شد:

و بتحقيق كه حقتعالى تفويض فرموده امر دينش را به پيغمبرش ٦ و سلم و فرمود: هر چه داد شما را رسول بگيريدش و از هر چه نهيتان نمود باز ايستيد[٢] و بتحقيق كه تفويض فرموده پيغمبر اين امر را بائمه ٧ و علامت مفوضه و غاليان و اصناف آنها آن است كه پيران و جوانانشان را نسبت باعتقاد تقصير ميدهند يعنى در معرفت پيغمبر ٦ و ائمه عليهم السّلام. و علامت حلاجيه از غاليان ادعاء انزوا بشغل عبادت است با وجود تدين آنها بترك نماز و سائر فريضها و ادعاء معرفت اسمهاى اعظم الهى و ادعاء انطباع حقتعالى يعنى تجلى ذات او براى ايشان و آنكه ولى چون خلوص يابد و بمذهب آنها عارف شود افضل از انبياء است نزد آنها.

و ايضا از جمله علامتهاشان ادعاء علم كيميا است با وجود آنكه هيچ از آن را نميدانند سواى دغل و فساد و رواج دادن شبه و قلعى بر مسلمانان خدايا ما را از آنها مگردان و تمامشان را لعنت نما

[١] أَمْ جَعَلُوا لِلَّهِ شُرَكاءَ خَلَقُوا كَخَلْقِهِ فَتَشابَهَ الْخَلْقُ عَلَيْهِمْ قُلِ اللَّهُ خالِقُ كُلِّ شَيْ‌ءٍ وَ هُوَ الْواحِدُ الْقَهَّارُ( رعد آيه ١٧)

[٢] ما آتاكُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَ ما نَهاكُمْ عَنْهُ فَانْتَهُوا( سوره حشر آيه ٧)