ترجمه اعتقادات شيخ صدوق - حسني، محمد علي - الصفحة ٦٥ - باب(شانزدهم) اعتقاد در موت
و كافران بعضى نزد سكرات موت اين سختىها را ميكشند؟ فرمود هر گونه راحتى كه مؤمن را در آن حال باشد ثواب عاجل او است، و هر شدتى كه باشد جهت خالص ساختن او است از گناهان تا وارد آخرت شود در حالى كه پاك و پاكيزه باشد و مستحق ثواب الهى فارغ از هر مانعى الا همان كه گذشته، و هر آسانى كه بر كافر در آن دم باشد براى آنست كه مزد هر عمل نيكى كه در دنيا كرده باز يافت نمايد، تا وارد آخرت شود در حالى كه هيچ نداشته باشد الا آنكه موجب عذاب باشد بر او و هر سختى كه بر كافر است در آن وقت اول عقوبت او است نزد آخر شدن اعمال نيك او، و اين بجهت آنست كه حقتعالى عادليست كه جور نمينمايد.
و حضرت امام موسى بن جعفر ٧ وارد شد بر بالين مردى كه در سكرات غرق بود و جواب نميداد كسيرا كه آوازش مينمود، پس حاضرين عرض نمودند كه كاش حال رفيق خود را ميدانستيم و كيفيت مردن را، فرمود: مرگ آلت صاف نمودن است خالص ميكند مؤمنان را از گناهان، و آخر المى ميباشد كه ميرسد بايشان و كفاره آخرين وباليست كه ميبوده بر ايشان و خالص مينمايد كافران را از حسنات آنها و ميباشد آخر لذتى يا نعمتى يا رحمتى يا راحتى كه ميرسد بآنها و آن آخر ثواب حسنهايست كه ميباشد براى آنها.
و اما اين رفيق شما پس بتحقيق كه خالى شد از گناهان خالىشدنى و صاف شد از معاصى صافشدنى و خالص گرديد تا پاك شد چنان كه پاك مىشود جامه از چرك و قابل معاشرت گرديد با ما اهل بيت و در خانه ما خانه ابدى.
و مردى از اصحاب امام رضا ٧ بيمار شد، آن حضرت