ترجمه اعتقادات شيخ صدوق - حسني، محمد علي - الصفحة ١٤ - باب اول در بيان اعتقاد اماميه در توحيد، و معرفت رب مجيد

و كذلك‌ سَخِرَ اللَّهُ مِنْهُمْ‌[١] يعنى سخريه و استهزاء نمود خدا از آن جماعت.

و ديگر: نَسُوا اللَّهَ فَنَسِيَهُمْ‌[٢] يعنى فراموش كردند خدا را، پس فراموش ساخت خدا آنها را و معنى همه اينها اينست كه حقتعالى جزاى اعمال آنها را ميدهد جزاى مكر و جزاى مخادعه و جزاى استهزاء و جزاى سخريه و جزاى نسيان و تلافى فراموشى آنها آنست كه خود آنها را از يادشان ببرد چنانچه حقتعالى فرمود: وَ لا تَكُونُوا كَالَّذِينَ نَسُوا اللَّهَ فَأَنْساهُمْ أَنْفُسَهُمْ‌[٣] يعنى مباشيد مثل آن كسانى كه فراموش نموده‌اند خدا را پس خدا خود آنها را از يادشان برد، زيرا كه حقتعالى در حقيقت مكر و خدعه و استهزاء و سخريه و نسيان نميكند، تعالى عن ذلك علوا كبيرا

[١] سوره توبه آيه ٨٠

[٢] توبه آيه ٦٨.

[٣] سوره حشر آيه ١٩ فرموده است شيخ مفيد عليه الرحمه كه ذكر نموده است ابو جعفر رحمه اللّه كه نسيان خداوند جارى مجراى مخادعه و فريب او است عاصيان را و اينكه نام گذارده است خداوند آن را باسم آنچه جزا داده مى‌شود بر آن و وجه در آن غير اين است، و وجه آنست كه نسيان در لغت آن ترك و تاخير است فرموده است خداوند ما نَنْسَخْ مِنْ آيَةٍ أَوْ نُنْسِها نَأْتِ بِخَيْرٍ مِنْها أَوْ مِثْلِها قصد نموده است خداوند از اين آيه كه آنچه نسخ ميكنيم از آيه، يا واميگذاريم آن را بر حال خود يا تأخير مياندازيم آن را، پس مراد بقول خداوند تعالى‌ فَأَنْساهُمْ أَنْفُسَهُمْ‌ آن است كه ملجا گردانيد ايشان را بسوى ترك تعاهد و مراعات مصالح خود بآنچه مشغول نمود ايشان را بآن از عقاب، پس اينست وجهش و اگر چه آن نيز وجهى است كه منكر نيست و اللّه ولى التوفيق- مفيد.