ترجمه طبّ الرضا (ع) - امير صادقى، نصير الدين - الصفحة ٦٤ - حجامت از نظر محل

حجامت اخدعان (دو رگى است كه در دو طرف پشت گردن واقع شده) سر و صورت و چشمها را از سنگينى و رخوت بيرون مى‌آورد و براى درد دندانها بسيار نافعست بسا مى‌شود كه در اين موارد كار فصد را صورت ميدهد.

گاهى زير ذقن را حجامت ميكنند براى معالجه قلاع (زخمى كه در دهان و زبان پيدا مى‌شود خصوص در اطفال) و فساد لثه‌هاى دندان و خيلى از بيماريهاى دهان.

حجامت از ميان دو كتف در مورد بيمارى خفقان، طپش قلب، دوران سر كه از امتلاء معده و حرارت باشد سودمند است و گاهى از دردهاى مزمن كه در كليه‌ها و مثانه و رحم پيدا مى‌شود تخفيف ميدهد، خون حيض را روان ميگرداند جز اينكه بدن را كمى ضعيف و لاغر ميكند و در بعضى از اوقات باعث شبكورى و سنگينى بدن مى‌شود مگر اينكه در مورد بيماران ثالول (دانه‌هائى است كه در بدن بشكل آبله پيدا مى‌شود) و مبتلايان بدمل بسيار نافعست.

چيزى كه در تخفيف درد حجامت خيلى مؤثر است اينست كه در اول مرتبه كه شاخ حجامت را ميگذارند كم و سبك بمكند و بتدريج بر آن بيافزايند و در مراتب بعد بيشتر از قبل مكيده شود.

بعد از گذاشتن شاخ حجامت بايد صبر كرد تا موضع آن سرخ شود و بايد اين كار تكرار شود تا كاملا قرمز و آماده انفجار گردد.

تيغ را در محل حجامت بايد بمدارا و نرمى كشيد و قبل از زدن تيغ بهتر آنست كه با روغن محل را ماساژ دهند همچنين موقع فصد اين ملاحظات بايد بكار رود.