ترجمه طبّ الرضا (ع) - امير صادقى، نصير الدين - الصفحة ١٠٧ - غذاى مناسب فصل

غذاى مناسب فصل‌

كل بارد في الصيف و الحار في الشتاء و المعتدل في الفصلين على قدر قوتك و شهوتك.

هر خوراكى سرد در تابستان و گرم در زمستان مناسب است و غذاهاى معتدل در فصل بهار و پائيز و ميزان در اندازه مصرف خوراكيها يا مقدار حرارت و برودت آنها نيروى طبيعى مزاج و خواهش اوست.

ظاهرا مراد از سردى و گرمى در عبارت فوق همان سردى و گرمى طبيعى است نه چيزى كه بحس لامسه يا ميزان الحرارة شناخته مى‌شود گرچه معناى اخيرهم دور از مناسبت نيست.

بهترين معيار براى شناختن مقدار احتياج بغذا از نظر كميت و كيفيت غريزه طبيعى و خواهش نفسانى است ولى شناختن خود اين معيار يعنى تميز دادن ميان خواهش واقعى و ساختگى (اشتهاى صادق و كاذب) چندان آسان نيست.

بدن انسان از انواع معدنيات و ويتامينها و دياستازها و هورمونها و چيزهاى ديگر تركيب شده همان طور كه خالى شدن معده و خشكى كبد ايجاد شهوت نان و آب ميكند گرسنگى و تشنگى پديد مى‌آيد كه اثرش ميل و خواهش بنوعى از خوراكيها است.

اين نوع از خواهش‌ها كه جبران كمبود مواد تركيبى بدن ميكند بخصوص در زنان آبستن خيلى محسوس است و از آن به ويار تعبير ميكنند چنان كه گذشت.