ترجمه طبّ الرضا (ع) - امير صادقى، نصير الدين - الصفحة ٢٩٨ - در حالت پاكى

در حالت پاكى‌

و لا تجامع النساء الا و هن طاهرة.

با زنان جز در وقت پاكى آنها آميزش مكن.

گفتيم مقصود از آميزش خواهش جنسى توليد نسل است وقتى اسپرماتوزئيد با تخم تركيب مى‌شود و مبدل به جنين مى‌گردد محتاج بتغذيه و محيط مناسبى براى رشد خواهد شد، اين شرائط گاهى مبتلا فراهم است يعنى پيش از تركيب اين دو سلول بر اثر ترشحات و عملياتى كه در رحم صورت ميگيرد خون زيادى تحت قشر نازكى از جنس خود ديواره رحم را ميپوشاند و اين پوشش از طرفى مانع ترشحات اسيدى رحم ميگردد و از طرف ديگر با خاصيت قليائى خون سطح داخلى خود را براى رشد جنين مساعد ميگرداند، اين هنگام وقت پاكيزگى زن است، چنانچه سلولها با هم مربوط نشدند و جنينى تركيب نشد خونريزى شروع مى‌شود زيرا زياد شد تدريجى خون مقاومت قشر نازك را در هم شكسته قشر پاره مى‌شود و خون سرازير ميگردد، اين هنگام وقت ناپاكى زن است.

حال اگر در بين قاعده‌گى عمل آميزش صورت بگيرد و دو سلول با هم تركيب شوند.

جنين در سيل خون و مخاطره مرگ قرار گرفته است علاوه جدار رحم براى حفظ جنين شروع بفعاليت و قشر بندى خونى خود ميكند و از سوئى هم قشر سابق پاره شده و خونهاى قبلى بسوى خارج ميريزد