١. در درجه‌ى نخست محور فضيلت را تقوا معرّفى مى‌كند و مولا و برده در اين محور يكسان مى‌باشند: چنان‌چه مى‌فرمايد: إنّ أكرمكم عند اللّه أتقاكم.[١] ٢. به مسلمانان دستور مى‌دهد با زيردستان كاملا مدارا كنند و از آنچه كه مى‌خورند به آنها نيز بدهند و از آنچه مى‌پوشند به آنها نيز بپوشانند.[٢] ٣. برنامه وسيعى براى آزاد شدن آنان فراهم كرده تا آنجا كه، گاهى آنان بدون تمايل و خواست مولا آزاد مى‌شوند. اينك ما به اين قسمت اشاره مى‌كنيم:

[١]. حجرات/ ١٤.

[٢]. بحار الأنوار: ١٥/ ٤١.