٢. بسيارى از ارتدادها نوعى از رويكرد به سوى خرافه‌پرستى است، زيرا در نتيجه، مرتد به بت‌پرستى و ماده‌پرستى گرويده و يا لااقل يكى از آيين‌هايى را كه از نظر كمال در درجه‌ى پايين‌تر است، جايگزين عقايد اسلامى مى‌سازد.

و احيانا به خلأ فكرى و عقيدتى دچار شده و براى جهان و آفرينش انسان مبدأ و معادى معتقد نبوده، و هيچ‌نوع حساب و كتابى براى آفرينش قايل نمى‌شود.

همه‌ى اينها نوعى رويكرد به جاهليّت است، و عقب‌گردى است از كمال.

پايان‌[١]

[١] سبحانى تبريزى، جعفر، آزادى و دين سالارى، ١جلد، موسسه امام صادق (ع) - قم، چاپ: اول، ١٣٨٤ ه.ش.