آزادى و دين سالارى - سبحانى، شيخ جعفر - الصفحة ١١٥
يرجعون.[١] «گروهى از اهل كتاب، گفتند: بامدادان به حضور پيامبر برسيد و ايمان بياوريد و شامگاهان از اسلام دست برداريد، تا از اين طريق، مسلمانان دچار شك و ترديد شوند و از آيين حق بازگردند».
مرحوم علّامه طباطبايى در تفسير آيه مىنويسد:
آنان براى توجيه كار خودشان مىگفتند ما فكر مىكرديم اسلام، بر حقانيت و درستى خود دلايلى دارد، ولى وقتى مسلمان شديم، مشاهده كرديم كه چنين نيست و شواهدى بر بطلان آن براى ما آشكار گشت و به همينخاطر از اسلام، دست كشيديم و اين توطئهاى بود براى ايجاد ترديد در مؤمنان.[٢] مسلّما پيامدهاى ارتداد در ايجاد شك و ترديد خلاصه نمىشد، بلكه پشت سر آن، اغتشاشات، فتنهگرىها و جنگ و نبرد پيش مىآمد كه هزينهى آن بيش از آن مىباشد كه يك فرد كشته شود.
بنابراين، اعدام مرتدّ سبب آن مىشود كه چنين خونريزىهاى عظيمى به راه نيفتد.
اصولا كسانى كه مسألهى مرتد را بزرگ مىشمارند، از
[١]. سورهى آل عمران، آيهى ٧٢.
[٢]. تفسير الميزان، ج ٣، ص ٢٥٧.