آزادى و دين سالارى - سبحانى، شيخ جعفر - الصفحة ٧٢
صاحبان خرد در آفرينش آسمانها و زمين مىانديشند، سپس مىگويند: بارالها! اين جهان را باطل و بىهدف نيافريدهاى.
اكنون به تحليل و نقد پرسشها و يا مغالطهها و دستاويزهاى كسانى كه خواهان آزادى فراتر از مرزهاى الهى و عقلانى هستند مىپردازيم:
١. دستاويزى به نام آزادى خوارج در حكومت امام
طرفداران مماشات و تساهل و به اصطلاح آزادى فزون از حد، مماشات امام را با خوارج دستاويز قرار داده، مىگويند. تمام احزاب و گروهها با انديشههاى متضاد و مخالف خود، بايد آزاد باشند تا آنجا كه دست به شمشير نزنند، و برضدّ نظام، مسلّح نگردند، همچنان كه امام على عليه السّلام با مخالفان خود چنين رفتار كرد.
روزى امام عليه السّلام بر كرسى خطابه قرار داشت و مردم را پند مىداد.
ناگهان يك نفر از خوارج از گوشهى مسجد فرياد زد: «لا حكم إلا للّه». وقتى شعار او تمام شد فرد ديگرى برخاست و همان شعار را تكرار كرد و بعد گروهى برخاستند و همان شعار را سر دادند.
امام عليه السّلام در پاسخ به آنان فرمود: سخنى است به حق، امّا از آن معنى نادرستى اراده مىشود باطلى را دنبال مىكنند. سپس فرمود: «أما إنّ لكم عندنا ثلاثا ما أصبحتمونا» يعنى: تاوقتىكه با ما