«اين پايان سخن در خلافت اسلامى، ارتدادها و فتوحات و سپس اتّحاد و اتّفاق آنان بود كه من به صورت خلاصه از كتاب محمّد بن جرير طبرى- كه همان تاريخ كبير او باشد- نقل كردم ...».

كتاب «تاريخ مدينه دمشق» تأليف ابن عساكر و خلاصه آن «تهذيب تاريخ ابن عساكر» تأليف ابن بدران، مرجع بسيارى از نويسندگان است كه گاه به اين، گاه به آن و گاه به هر دو، مراجعه و استناد مى‌كنند.

ابن عساكر نيز در اين كتاب، سخن از سَبَئيّه را از طبرى نقل كرده بلكه عين عبارت طبرى را آورده است و در تهذيب ابن بدران نيز همين كار صورت گرفته؛ منتهى سند را نياورده است‌[٢] و در صفحه ٤٢٩ مى‌نويسد:

«و سيف بن عمر، از ابى حارثه و ابى عثمان چنين روايت كرده ...» و جريان ورود ابن سبا به مصر را نقل مى‌كند.

و باز ابن عساكر در تاريخ خود، از ابوالقاسم سمرقندى، از ابى الحسين نقور، از ابى طاهر مخلص، از ابوبكر سيف، از سَرِى بن‌

[١] - تاريخ ابن خلدون: ٢/ ٤٢٨.

[٢] - ر. ك: تهذيب تاريخ ابن عساكر: ٧/ ٤٢٨.