برخى نيز بر اين عقيده‌اند كه شخصى كه طبرى از او روايت كرده «سَرِى بن سهل بن عاصم بن سهل»، ابوعاصمِ همداني، مربّى المعتزّ بالله است كه گاه او را به جدّش نيز منسوب مى‌كنند و اين شخص، معاصر طبرى است؛ چون وفاتش در سال ٢٥٨ قمرى در بغداد اتفاق افتاده و طبرى هنگام وفات او، سى ساله بوده و ممكن است اين، همان شخص مورد نظر باشد، امّا با اين همه، اين شخص نيز توسط ابن خراش، متهم به دروغ‌گويى شده.

ابن عدى نيز او را تضعيف كرده و درباره‌اش گفته است:

«وى حديث مى‌دزديد ..».

نقاش نيز درباره او گفته:

«وى جاعل حديث بوده»

ذهبى نيز دو حديث براى نمونه از جعليّات او نقل كرده است‌[١].

در هر صورت، اين راوى كه طبرى از او حديث نقل كرده در هاله‌اى از ابهام و ناشناختگى قرار دارد و بر فرض اين كه وى شناخته شده و راستگو باشد، ما ملتزم هستيم براى درست شدن اين قصّه درباره شيخِ او كه وى اين روايت را از او نقل كرده؛ يعنى شعيب، تحقيق كنيم.

[١] - ميزان الإعتدال: ١/ ٢٧٠؛ لسان الميزان: ٣/ ١٢.