امّا بعضى از شأن خود كاسته و به سطوح پايين تنزل كرده به وادى جرّو بحثها و جدلهاى بى‌فايده سقوط كرده و با بهم بافتن كلمات پوچ و بى‌معنا تهمت روا مى‌دارند، ولى ما از سخنان آنان و پاسخ دادن به آن سخنان، روى گردان شديم و اين قبيل نوشته‌ها را در سبد كاغذ هاى باطله انداختيم.

در پايان نيز مى‌گوييم:

زمانه با همه آنچه در آن است، در گذر است و با همه حوادث دردآلود و بازى كردن غرض‌ورزان با سرنوشت امّت و به جان هم افتادن آنان بر سر قدرت و استفاده آنان از وسايل مختلف براى ايجاد تفرقه ميان صفوف امّت اسلام، مى‌گذرد.

در عين حال، بلاى تفرقه به جان امّت اسلام افتاده و از آن، جز خسارت و نابودى، چيزى حاصل نمى‌شود. از خداوند سبحان مسألت مى‌كنيم به امّت اسلام، وحدت كلمه عطا كرده يكپارچگى آنان را زياد و روح محبّت و تسامح را در آنان دميده و آنچه براى رسيدن به‌

خشنودى پروردگار و نيل به سعادت لازم است، به ايشان عنايت كند كه او شنوا و اجابت كننده است‌[١].

[١] - قبلًا در مقدّمه گذشت كه اين جزوه، يك مبحث مستقل از كتاب ارزنده« الامام الصادق و المذاهب الاربعه»، تأليف نويسنده و متفكّر اسلامى، مرحوم شيخ اسد حيدر نجفى است.