«طبرى از اخبارى بهره جسته است كه بايد براى بررسى شرح حال روات آن، به كتابهاى جرح و تعديل مراجعه كرد. تراجمِ راويان مستقيمِ طبرى و مشايخِ آنها در كتابهايى همچون تذكره الحُفّاظِ ذهبى آمده و تراجم روات وى، تا پايان سده دوّم هجرى را نيز مى‌توان در خلاصه تذهيب الكمال صفى خزرجى، يا تهذيب التهذيب حافظ ابن حجر ملاحظه كرد.

همچنين شرح حال آن دسته از راويان وى را كه مورد جرح و تضعيف قرار گرفته‌اند نيز حافظ ذهبى در ميزان الاعتدال آورده است. همچنين است در طبقات ابن سعد، تاريخ بغدادِ خطيب، تاريخ دمشقِ ابن عساكر، تاريخ الاسلامِ ذهبى والبدايه و النهاية ابن كثير.

كتابهايى هم كه در علم حديث شناسى به رشته تحرير درآمده، به وضوح ملاكها و صفات لازم براى يك راوى و اين كه چه وقت مى‌توان روايت مخالف را اخذ كرد، بيان كرده‌اند. ما امّتى را سراغ نداريم كه تاريخ نگارانِ آن، به موشكافى در اخبار و بيان درجاتِ صحّتِ آنها و شرايط بهره‌بردارى از آن روايات، همچون دانشمندان‌