در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٥٦ - مدينه منوره
و گاه به عنوان نحله و بخشش رسول خدا، طلب مالكيّت آن را داشت، امّا حكومت وقت، تقاضايش را رد كرد!
و نيز تمام چراگاههاى اطراف مدينه را جز براى گلّههاى اغنام بنى اميّه براى چراى سايرين ممنوع اعلام كرد!
همچنين تمام بلاد فتح شده غرب آفريقا را كه از طرابلس تا تنگه جبل الطارق را شامل مىشد، به تنهايى به عبدالله بن سعد بن ابي سرح داد، بدون اين كه احدى از مسلمانان را با وى شريك كند. او در همان روزى كه دستور داد از بيت المال مسلمانان يك صد هزار درهم به شوهر دخترش، مروان بن حكم بدهند! دستور داد دويست هزار درهم نيز به ابوسفيان بدهند و كار به جايى رسيد كه در آن روز، زيد بن ارقَم- كه خزانه دار بيت المال بود- با چشمانى گريان كليد بيت المال را جلوى او گذاشت و از سمت خود استعفا كرد و رفت.
عثمان به او گفت: آيا از اين كه من صله رحم كرده ام و به خويشان خود پول دادهام، گريه مىكنى؟ پاسخ داد: نه، از اين مىگريم كه مىپندارم تو اين پولها را در قبال اموالى كه در زمان رسول خدا در راه خدا خرج كردهاى، از بيت المال برمىدارى؛ به خدا كه اگر صد درهم به مروان داده بودى، زياد بود. عثمان گفت: كليدها را بگذار و برو كه كسى را به جاى تو خواهيم يافت!