همچنين ابوموسى اشعرى، اموال بسيارى را از عراق آورد و عثمان تمام آنها را ميان بنى اميّه تقسيم كرد. وى در ازدواج حارث بن حكم، يك صد هزار درهم از بيت المال به او بخشيد. عثمان همچنين به دليل مخالفت ابوذر با ثروت اندوزى معاويه در شام، او را به ربذه تبعيد كرد. وى عبدالله بن مسعود را چنان كتك زد كه دنده‌هايش شكست. او در امور اقامه حدود، ردّ مظالم، جلوگيرى از دستهاى بازيگر، رعايت مصالح مسلمانان در عزل و نصبها و ... از طريقه خليفه پيش از خود، عمر عدول كرد».[١]

«به هر حال، قيام بر ضدّ او از مدينه آغاز شد و بيشتر صحابه براى مبارزه و اصلاح انحرافاتى كه امويان با سوء استفاده از موقعيّتِ به دست آمده به وجود آورده بودند، به ميدان آمدند. صحابه به مردمِ‌

بيشتر شهرها نامه نوشتند كه: اگر اراده جهاد داريد، بشتابيد كه خليفه شما دين محمّد را تباه كرده است».[٢]

[١] - احمد امين، يوم الإسلام: ٥٨- ٥٩.

[٢] - ر. ك: انساب الأشراف، بلاذرى: ٦٠: ٥؛ الكامل في التاريخ، ابن اثير: ٣/ ١٦٨؛ تاريخ طبرى: ٢/ ٦٤٤ و ديگران.