در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٩٣ - سيف بن عمر، در ترازوى نقد

ابن اثير در مقدّمه تاريخ خود، تصريح مى‌كند كه آنچه در كتاب طبرى بوده در كتاب خود آورده و خود نيز قدرى بر آن افزوده است.[١]

ابن كثير نيز در تاريخ خود، فقط به نقل از سيف بن عمر آورده است كه:

«سبب شوريدن گروه‌هاى مختلف مردم بر عثمان، اين بود كه مردى به نام عبدالله بن سبا كه يهودى و به ظاهر اسلام آورده بود، به مصر رفت و عقايدى را كه از خود اختراع كرده بود، به آنان القا كرد كه مضمون آن اين بود كه ...»[٢].

سپس قصّه را تا پايان نقل مى‌كند و بعد از آن، در صفحه ١٦٩ نيز دوباره به استناد روايت سيف، بعضى از حوادث را بازگو مى‌كند و اين سير حوادث تا صفحه ٢٤٦ كتاب او ادامه يافته و در آن صفحه مى‌گويد:

«اين خلاصه مطالبى بود كه ابوجعفر محمّد بن جرير [طبرى‌]- رحمه الله- ذكر كرده است».

و امّا ابن خلدون نيز در شرح حادثه «دار» و حادثه «جمل» از سَبَئيّه نام مى‌برد و مى‌گويد:

[١] - كامل ابن اثير: ١/ ٣، چاپ اوّل، سال ١٣٠١ ه-. ق.

[٢] - تاريخ ابن كثير: ٧/ ١٦٧.