اگر اين افراد به واقعيّت بازگردند، خود را در برابر مجسّمه‌اى خواهند يافت كه با دست صاحبان اغراض سياسى و با هدف گمراه كردن مردم، با اوهام باطل تراشيده شده اين جا و آن جا منتشر گرديده و ذهن بزرگ و كوچك را با احساساتى بى اساس، مشغول كرده است.

آرزوى ما اين است كه روزى امثال اين داستان و ديگر خرافاتى كه نزاع سياسى و درگيرى عقيدتى به وضوح از پس آنها آشكار است، در پرتو تحقيق علمى محض و به دور از تعصّب و جبهه‌گيرى، مورد بحث و بررسى قرار گيرد، تا حقّ آشكار گردد كه حقّ به پيروى سزاوارتر است. اين اباطيل ابدا وجود خارجى نداشته بلكه اشباهى خيالى هستند كه به ناچار محكوم به زوال مى‌باشند.

ما به اين نكته اطمينان داريم كه تا وقتى علم، سخنى براى گفتن دارد و عدالت، نيروى حكميّت خود را از دست نداده چنين مسائلى هرگز پايدار نخواهد ماند؛ اينها به ابرهايى مى مانند كه به ناچار رفتنى هستند؛ گردنه‌هايى طى شده و حجابهايى كه برداشته خواهند شد.

ما بر اساس دانش و عدالت مى‌نويسيم و چه زيباست كه انسان بر اساس موازين دانش سخن بگويد و چه چيز با شكوه‌تر از «عدل» است، پس از آن كه به وسيله دانش شناخته شود؟ بنا بر اين، حكم كردن بر چيزى پيش از شناخت آن، گناهى نابخشودنى است.