در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٩٠ - سيف بن عمر، در ترازوى نقد
عهد و پيمان رسول خدا (عليهما السلام) را رها كنند و مهاجران از شنيدن اين جريان نگران شدند»[١].
ابن سكن گويد:
«سيف بن عمر ضعيف است. ابن حجر نيز كلام ابوحاتم را نقل كرده كه: سيف بن عمر، متروك الحديث است. همچنين گفته است: ابن عبد البرّ در استيعاب: جلد سوّم، صفحه ١٣٦، قسم ٢ و در حاشيه آن، الإصابه».
سيوطى گويد:
«سيف، وضّاع (جعل كننده) است. و حديثى را از طريق سَرِى بن يحيى، از شعيب، از ابراهيم از سيف نقل مىكند».
آنگاه مىگويد:
«اين حديث، جعلى است و رجال سند آن، همه ضعيف هستند و ضعيفتر از همه سيف است».
شايد اين مقدار از اقوال و نظرات دانشمندان علم رجال كه نقل كرديم، براى شناخت سلسله سند اين افسانه كافى باشد و به خصوص كه قدر و منزلت قهرمان اصلى داستان، سيف بن عمر نيز آشكار شد و خوانندگان محترم دانستند كه احدى از دانشمندان علم رجال، يافت
[١] - ر. ك: الاصابه، ابن حجر: ٣/ ٢٣٩، چاب اوّل.