اين، نه عُقلايى است و نه منطقى كه مصر به اين سرعت در برابر انديشه‌هاى چنين شخصى، سر تسليم فرود بياورد؛ مصرى كه مردمانش مسلمان بوده و در ميان آنان از اصحابى از پيامبر اكرم (عليهما السلام) نيز حضور داشته اند كه همه از صاحبان عقل، انديشه‌هاى برتر، تفكّرات عميق، داراى تجربه و كاردان بودند.

در اين جا بهتر است ادامه بحث از اسطوره عبد الله بن سبا و مطالب خلاف واقعى را كه در اين داستان است، به اختصار از «دكتر طه حسين» نقل كنيم.

دكتر طه حسين، در فصل چهاردهم از كتاب «الفتنه الكبرى عثمان» آورده است:

«در اين جا قضيه‌اى است كه تاريخ نويسان درباره‌اش زياده روى كرده آن را بيش از اندازه بزرگ كرده‌اند؛ تا جايى كه بسيارى از قدما آن را منشأ مخالفت با عثمان و آغاز تفرقه ميان مسلمانان دانسته‌اند كه آثار آن محو نشده است. اين داستان چيزى جز قصّه عبد الله بن سبا معروف به ابن سودا نيست.

راويان گفته‌اند: عبد الله بن سبا مردى يهودى از اهل صنعا و مادرش حبشيه بود. وى در ايّام خلافت عثمان اسلام آورد و سپس با هدف توطئه‌گرى بر ضدّ خليفه به گشتن در نقاط مختلف سرزمين اسلام پرداخته، مردم را تحريك و آنان را به مبارزه و جنگ با خليفه‌