در لا به لاى صفحات تاريخ طبرى، ٧٠١ روايت وجود دارد كه با همين سندِ موهون نقل شده و اين كار با هدف وارونه كردن و تحريف حقايق تاريخى واقع شده در حدّ فاصل زمانى سالهاى ١١ تا ٣٧ هجرى قمرى (زمان سه خليفه اوّل) از كارگاه جعل بيرون آمده و چنين سند گمراه كننده‌اى، در ساير مجلّدات تاريخ طبرى يافت نمى‌شود، به جز حديثى كه در بيان حوادث سال دهم هجرى است و استفاده او از چنين روايات مجعولى، از بيان حوادث سال وفات پيامبر اكرم (عليهما السلام) آغاز شده و در مجلدات سوّم و چهارم، آنها را به تدريج پراكنده ساخته و در جلد پنجم به اين جعليّات خاتمه داده است.

او در جلد سوّم، از صفحه ٢١٠ در بيان حوادث سال ١١ هجرى كه اين روايات را آغاز كرده ٧٦ فقره از اين احاديث آورده است. همچنين در جلد چهارم، در حوادث سال ١٢ هجرى، ٤٢٧ فقره از اين احاديث ذكر كرده و در جلد پنجم، در حوادث سال ٢٣ تا ٣٧ هجرى ٢٠٧ فقره از اين روايات آورده كه در مجموع ٧٠١ فقره مى‌شود»[١].

[١] - الغدير: ١/ ٣٣٥ ٣٣٦.