اين اسطوره به لحاظ نقد رجال سند اين داستان بيان كردم، تمام سخن درباره اين اسطوره نيست بلكه مطالب بسيار ديگرى نيز هست كه به جهت اختصار از بيان آنها خوددارى كرده ام.

امّا حق و انصاف حكم مى‌كند كه در اين جا به آنچه حضرت علامه سيّد مرتضى عسكرى درباره احاديث سيف بن عمر و افسانه ابن سبا در كتاب عبدالله بن سبا[١] نوشته نيز اشاره‌اى كنيم.

ايشان در آن كتاب، به صورت گسترده تمام احاديث سيف را در بيان حوادث تاريخى و تمام جعليّات او را استقصا كرده است و از چندين صحابه ساختگى نام مى‌برد كه اصلًا وجود خارجى نداشته و ساخته و پرداخته ذهن سيف بن عمر هستند و جز در اسناد منتهى به او، نامى از آنان نيست.

علامه امينى هم در جلد هشتم از كتاب خود الغدير- به بررسى احاديث مجعوله سيف بن عمر پرداخته و تعداد آنها را ٧٠١ حديث دانسته است و در مبحثى تحت عنوان: «نظرةفى تاريخ الطبري» چنين مى‌گويد:

«طبرى با نقل مكاتبه‌اى روايت از سَرِى دورغگوى جعل كننده، از شعيبِ ناشناخته، از سيفِ جاعلِ متروك الحديث و ساقط كه متّهم به زندقه است، كتاب تاريخ خود را زشت كرده است.

[١] - جلد اوّل اين كتاب در نجف اشرف و جلد دوّم آن در قاهره به چاپ رسيده است.