آيينهايي که به وسيله آنها لطف خدا شامل حال آنها مي شود. از نخستين آيينهاي کليسا مي توان غسل تعميد[١] را نام برد. در مکتب کاتوليک سه نوع غسل تعميد وجود دارد: (الف) غسل تعميد با آب که با ذکر جمله «تو را به اسم پدر، پسر و روح القدس غسل مي دهم» هنگام ريختن آب بر سر افراد انجام مي شود؛ (ب) غسل تعميد از سر شوق که در مورد افراد بالغي انجام مي شود که صادقانه مايل به قبول مکتب کاتوليک مي شوند، ولي بنا به دلايلي غسل تعميد با آب براي آنها ميسر نبود؛ (ج) غسل تعميد با خون، يعني شهادت؛[٢] شهادت نسبت به حضرت مسيح با نثار خون خود. خوب است که به تعاليم کاتوليک در مقابل برخي از ويژگي هاي ديدگاه هيک درباره نجات و بازخريدن نظري داشته باشيم.

هيک به تعاليم مسيحيت چندان توجه نمي کند، زيرا به عنوان روحاني پرسبيتريايي[٣] که در آن واحد هم متکلم است و هم فيلسوف و هم يک فرد ليبرال فعال در مسائل اجتماعي، قلم مي زند. او به لحاظ فعاليت اجتماعي اش با مسلمانان، يهوديان، هندوها و سيکهاي بيرمنگهام ارتباط نزديکي داشت.

[١] Baptism

[٢]- همانند واژه عربي «شهيد» که از «شَهِدَ» به معناي «شاهد بودن» مشتق شده، واژه انگليسي martyr از واژه martys يوناني الاصل به معناي شهادت مشتق شده است، نه از واژه لاتين mort که دکتر شريعتي آن را اشتباهاً ذکر کرده است. نک.:

Jihad and shahadat: struggle and Martyrdom in Islam, ed. Mehdi Abedi and Gary Legenhausen, Houston: IRIS ١٩٨٦, pp. ٢٣٠, ٢٤٢.

[٣]- presbyrer; Presbyterian minister نام روحاني فرقه پروتستان در مقايسه با کشيش و خاخام است که اولي به روحاني کاتوليک و دومي به روحاني يهودي اطلاق مي شود. نکته قابل ملاحظه درباره تفاوت کشيش و پرسبيتر اين است که کشيش مقدس و روحاني محسوب مي شود زيرا به پاپ و از پاپ به حواريون منتسب مي شود، در حالي که پرسبيتر فردي عادي است که زندگي خود را وقف خدمت به مسيحيت مي کند.