نخستين مسأله اي كه بايد پيش از بررسي اين امر كه آيا غير مؤمن به بهشت مي رود يا خير به آن بپردازيم، اين است كه كفر في نفسه گناه بزرگي محسوب مي شود و كافر شايسته عذاب ابدي است. آياتي كه ناظر به اين حكم هستند در قرآن فراوان است كه به دو نمونه از آنها اشاره مي کنيم:

وَالَّذِينَ كَفَرُواْ لَهُمْ شَرَابٌ مِّنْ حَمِيمٍ وَعَذَابٌ أَلِيمٌ بِمَا كَانُواْ يَكْفُرُونَ (يونس:٤)؛ و كساني كه كفر ورزيده اند به سزاي كفرشان شربتي از آب جوشان و عذابي پر درد خواهند داشت.

وَمَن يُشَاقِقِ الرَّسُولَ مِن بَعْدِ مَا تَبَيَّنَ لَهُ الْهُدَى ويتَّبِعْ غَيْرَ سَبِيلِ الْمُؤْمِنِينَ نُوَلِّهِ مَا تَوَلَّى وَنُصْلِهِ جَهَنَّمَ وَسَاءتْ مَصِيرًا (نساء: ١١٥) و هركس، پس از آنكه راه هدايت براي او آشكار شد با پيامبر به مخالفت برخيزد، و [راهي] غير راه مؤمنان در پيش گيرد، وي را بدانچه روي خود را بدان سو كرده واگذاريم و به دوزخش كشانيم، و چه بازگشتگاه بدي است.

اين آيات و آيات مشابه وعيد قرآني به ملحدان است. بنابراين، براي درك درست اين گونه آيات بايد سه مسأله را بررسي كنيم: ١. وعيد دقيقاً در خصوص چه كساني است؟ ٢. در چه شرايطي مطرح مي شود؟ ٣. آيا خداوند بايد بر اساس آن عمل مي کند يا خير؟

١. كفر[١]

وعيد عذاب الهي صرفاً منحصر به كفار نيست بلكه در مورد همه انسانها صدق مي کند. و كفر به عنوان شرطي مطرح شده كه تاوان آن جهنم است. ولي به لحاظ اهميتي كه به عنوان نخستين شرط ورود به جهنم دارد، پيش از آنكه شرايط ديگر ورود كفار به جهنم را ملاحظه و بررسي كنيم، نكاتي چند درباره مفهوم آن ذكر مي کنيم. اصطلاح كفر و واژه هاي هم خانواده اش از قبيل كافر،

[١] infidelity