اسلام و کثرت گرايي ديني
(١)
پيشگفتار مؤلف
٥ ص
(٢)
پيشگفتار مترجم
٧ ص
(٣)
مقدمه اي به بخش نخست
٩ ص
(٤)
ليبراليسم سياسي
١٣ ص
(٥)
از پروتستانتيسم ليبرال به کثرت گرايي ديني
١٨ ص
(٦)
کثرت گرايي ديني جان هيک
٣٤ ص
(٧)
کثرت گرايي ديني نجات شناختي
٣٨ ص
(٨)
کثرت گرايي ديني معرفت شناختي
٤٤ ص
(٩)
تجربه عرفاني
٤٦ ص
(١٠)
نظر آلستون درباره ارزش معرفتي تجربه ديني
٥٠ ص
(١١)
چالش معرفت شناختي کثرت گرايي ديني
٥٢ ص
(١٢)
ايرادهاي ديگر نسبت به هيک
٨٢ ص
(١٣)
بعد عملي دين
٨٢ ص
(١٤)
عدم تسامح کثرت گرايي
٨٤ ص
(١٥)
دين منحصر به امور شخصي شده است
٨٤ ص
(١٦)
پساتجدد
٨٦ ص
(١٧)
برنامه کثرت گروانه براي اصلاح اخلاق ديني
٨٨ ص
(١٨)
خلاصه
٩٠ ص
(١٩)
چرا مسلمانان بايد کثرت گرايي ديني فروکاهشي را رد کنند؟
٩٢ ص
(٢٠)
غير قابل قبول بودن شمول گرايي
٩٣ ص
(٢١)
مقدمه بخش دوم
٩٥ ص
(٢٢)
رد کثرت گرايي ديني فروکاهشي از سوي صوفي ها
١٠٤ ص
(٢٣)
فلسفه جاويدان و کثرت گرايي ديني
١١١ ص
(٢٤)
خلاصه گفتگو
١١٢ ص
(٢٥)
تعليقات بحث
١١٦ ص
(٢٦)
الف) کثرت گرايي ديني و جاودان خرد
١١٧ ص
(٢٧)
ب) عناصر انساني و الهي دين
١٢٠ ص
(٢٨)
ج) آيا تعاليم سنتي مسيحيت منسوب به خداوند هستند؟
١٢٢ ص
(٢٩)
د) تمايزات
١٢٣ ص
(٣٠)
ه)دلايل کثرت اديان
١٢٥ ص
(٣١)
و) هفت دليل بر بطلان نسبيت فرهنگي دين
١٢٦ ص
(٣٢)
تناقضهاي اعتقادي
١٣٤ ص
(٣٣)
تناقضهاي عملي
١٤١ ص
(٣٤)
نتيجه گيري
١٤٤ ص
(٣٥)
مردود شمردن کثرت گرايي ديني توسط فلاسفه مسلمان
١٤٨ ص
(٣٦)
کثرت گرايي ديني و متکلمان مسلمان
١٤٩ ص
(٣٧)
ا کفر
١٥١ ص
(٣٨)
2 شروط
١٥٢ ص
(٣٩)
3 وعيد
١٦٠ ص
(٤٠)
نتيجه گيري
١٦٤ ص
(٤١)
واژه نامه فارسي ـ انگليسي
١٧٠ ص
(٤٢)
واژه نامه انگليسي ـ فارسي
١٧٢ ص
(٤٣)
نمايه
١٧٤ ص
 
٠ ص
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص

اسلام و کثرت گرايي ديني - لگنهاوزن، محمد - الصفحة ١٦١ - ٣ وعيد

خدا در جهنم خالد باشد.[١]

درباره اين مسأله كه آيا كافران براي اعمال نيكشان پاداش مي گيرند يا خير، اختلاف نظر وجود دارد. برخي معتقدند كه براي كافر مقصر، هيچ پاداشي وجود ندارد. برخي ديگر تخفيف در عذاب الهي را پاداش او مي دانند.[٢] از سوي ديگر، از زمان شيخ مفيد، متكلمان به طور كلي اعتقاد داشتند اگر کسي داراي اعتقادات شيعي درست بود در عذاب الهي مخلد نخواهد بود.[٣] در نتيجه، مفهوم پاداش و كيفر الهي كاملاً به عقيده شخصي بستگي دارد. ولي اين تصور باطل ريشه در قرآن و احاديث ندارد. طرفداران اين عقيده ادعا مي کنند كه از برهان عقلي مي توان به اين نتيجه رسيد در حالي كه برهان آنها قانع كننده نيست. از نظر آنها گناهكاراني كه داراي اعتقاد درست هستند، بايد به خاطر همان اعتقاد پاداش بگيرند (درست اعتقادي را با ايمان اشتباه گرفته اند). از نظر آنها اگر پاداش قبل از عذاب الهي باشد، ضايع مي شود ولي اگر بعد از آن باشد، عذاب الهي نمي تواند جاودانه باشد.[٤] ولي خداوند مي توانست كاري كند كه گناهكار فراموش كند كه عذاب هميشگي در طول مدتي كه او پاداش مي گيرد مي آيد و يا اينکه خدا مي توانست به نوبت يك سال كيفر و يك سال پاداش دهد و بدين طريق، هر دو ابدي بشود، و يا آنكه


[١] نك: شيخ صدوق، الاعتقادات في دين الاماميه، ترجمه آصف فيضي، قم، محقق، ١٤١٢، ص ٤٥ و نيز در :

A Shi'ite Creed Tehran: WOFIS. ١٩٨٢.٦٣-٦٤.

[٢]- نك: آيت الله ابوالحسن شعراني، شرح تجريد الاعتقادات، تهران: كتاب فروشي اسلاميه، ١٩٩١، ص ٥٧٧ و صفحات بعدي.

[٣]- نك:

Martin J.McDermott, The Theology of al- shaikh al- mufid, Beirut: Dar el-Machreq, ١٩٨٦,ch.X.

[٤]- نك: علامه حلي: كشف المراد، قم: موسسه النشر الاسلامي، بي تا، ص ٤١١-٤١٥.