تفسيراحسن‌الحديث - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ٥٣٤ - کلمهها

در کارهای خوب بر یکدیگر سبقت می‌گرفتند و ما را از روی رغبت در ثواب و ترس از عقاب می‌خواندند و بر ما خاشع بودند.
٩١- یاد کن مریم را که دامن خود را پاک نگاه داشت از روح خود در آن دمیدیم، او و پسرش را معجزه‌ای برای مردمان گرداندیم.

کلمه‌ها

خبائث: خبیث: پلید. جمع آن خبائث است، خبث (بر وزن قفل):
ناپاکی و پلیدی، «خبث خبثا: ضد طاب».
سوء: (بفتح سین) مصدر است بمعنی بدی (و بضم معین) اسم است به معنی بد. آن در آیه مصدر به معنای فاعل است یعنی «بد».
کرب: اندوه شدید. راغب و جوهری قید شدت را افزوده‌اند ولی قاموس اندوه مسلّط بر نفس گفته است.
نفشت: نفش: پراکنده شدن طبرسی فرموده: نفش غنم و ابل آنست که در شب پراکنده شده و بدون چوپان بچرد.
لبوس: بفتح لام به معنی زره است. طبرسی فرموده: لبوس اسم سلاح است در نزد عرب، زره باشد یا جوشن یا شمشیر یا نیزه و گویند به معنی زره است.
بأس: در اصل به معنی شدت و سختی است، در آیه به معنی جنگ است که از مصادیق شدت می‌باشد.
عاصفة: عصف: شدت الرِّیحَ عاصِفَةً یعنی باد شدید آن به معنی برگ و و کاه نیز آید.
یغوصون: غوص: فرو رفتن در آب یَغُوصُونَ لَهُ: برای او غوّاصی می‌کردند.