تفسيراحسن‌الحديث - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ٣١٢ - شرحها

به معنی شهود و حضور. (مجمع البیان) اسمع بهم: صیغه مبالغه است یعنی: بسیار شنوا هستند، «ابصر، ..»: بسیار بینا. یا تعجب است یعنی: چه شنوا و بینا می‌باشند؟! حسرة: حسرت: اندوه و غم بر آنچه از دست رفته است. حسر در اصل به معنی کشف و انکشاف است. (قاموس قرآن)

شرحها

آیات شریفه در بیان دومین قصه از قصّه‌های توحیدی در این سوره است.
و آن، جریان مریم و ولادت عیسی علیه السّلام است که در سوره آل عمران نیز گذشت.
خلاصه جریان در آیات فوق چنین است: مریم از خانواده خود کنار شده و در محلی خلوت نموده بود، خداوند فرشته خویش را در شکل انسانی پیش مریم فرستاد، مریم از دیدن او وحشت کرد که جوان ناشناسی است مبادا قصد تجاوز داشته باشد.
لذا گفت: من از تو به خدا پناه می‌برم و اگر تقوی داری مرا لکّه دار مکن. فرشته گفت: مترس که من فرستاده خدایم تا پسری پاک به تو بدهم. مریم گفت: این چگونه می‌شود: من نه شوهری دارم و نه زناکارم.
فرشته گفت: مطلب همین است. خدا فرمود: این کار بر من آسان است می‌خواهیم آن پسر را نشانه قدرت خود قرار دهیم و رحمتی از ما بر مردم باشد و این عمل حتمی است.
مریم حامله شد به خاطر آنکه کسی از حمل او مطلع نباشد به مکان دوری رفت، درد زائیدن او را گرفت، خودش را به درخت خرمایی تکیه داد و از کثرت ناراحتی گفت: ای کاش ناشناخته و فراموش شده بودم از من چطور قبول خواهند