تفسيراحسنالحديث - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ٤٤٦ - شرحها
عربی: فصیح و آشکار. راغب گوید: «الفصیح البین من الکلام»، اعراب به معنی روشن کردن بوسیله حرکه است.
صرفنا: صرف برگرداندن. تصریف آنست که مطلب را با عبارات مختلف بیان کنند.
یقضی: قضاء در آیه به صیغه مجهول به معنی تمام شدن است.
شرحها
این آیات، نتیجهگیری از ماجرای مفصل موسی علیه السّلام است، و میگوید:
حکایات
گذشته را با تو بازگو میکنم و نظیر آنها را نیز به تو دادهایم که هر کس
از آن اعراض کند عذاب آخرت در کمین او خواهد بود آن گاه در جواب این سؤال
که آینده کوهها چگونه خواهد بود فرموده: آنها ذره ذره خواهند شد و زمین
هموار خواهد گشت، سپس مقداری از احوال عجیب قیامت و حکومت مطلقه خدا در آن
روز بیان گردیده است.
٩٩- کَذلِکَ نَقُصُّ عَلَیْکَ مِنْ أَنْباءِ ما قَدْ سَبَقَ وَ قَدْ آتَیْناکَ مِنْ لَدُنَّا ذِکْراً.
کلمه
«کذلک» اشاره است به قضیه موسی و أَنْباءِ ما قَدْ سَبَقَ قضایای امتهای
گذشته است، یعنی مانند قضیه موسی قضایای مردمان گذشته را برای تو حکایت
میکنیم، شاید مِنْ أَنْباءِ بیان مشار الیه «کذلک» باشد و هر دو یکی باشند
یعنی این چنین قضایای گذشته را برای تو حکایت میکنیم آمدن لفظ «ما» به
جای «من» ظاهرا بر آن باشد که آن حکایات شامل انسانها و کارهاست و کارها
بیشتر از انسانهاست.
جمله وَ قَدْ آتَیْناکَ ... تأکید صدر آیه است و نشان میدهد که این حکایات