تفسيراحسن‌الحديث - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ١٢٥ - شرحها

یؤسا: یاس. نومیدی. «یؤس» ناامید.
شاکلة: شکل (بفتح اول): مشابهت در هیئت و شکل. «شاکله» طبیعت عادت، طریقه. راغب گوید: آن شکل به معنی بستن چهارپاست شاکله عادت و سجیّه است که انسان را مقید می‌کند.
کفور: (بضم کاف): انکار کردن و کفران نعمت.

شرحها

به دنبال مطلب گذشته، در این آیات در چهار آیه اول فرمانهایی به رسول خدا صلی اللَّه علیه و آله داده شده: درباره نماز، شب‌زنده‌داری: خروج و ورود در کارها با بینش صحیح، و اعلام پیروزی حق بر باطل. سپس در زمینه قرآن فرموده: قرآن بر مؤمنان شفاء و بر ظالمان زیان است که انسان چون موجودی است، مستکبر در وقت رفاه، و مأیوس به هنگام گرفتاری. و این بسته به خلق و سجیه او است.
آن گاه در مقابل سؤال از روح که به وسیله مشرکان شده بود جواب داده شده و اضافه شده که نبوّت تو ناشی از روح نبوّت است و در آن مستقل نیستی و اگر بخواهیم از تو می‌گیریم، فقط رحمت خدا این مقام را در وجود تو تثبیت میکند و این قرآن که به تو داده‌ایم هیچ کس قدرت آوردن مانند آن را ندارد، متأسفانه بیشتر مشرکان جز با ناسپاسی آن را تلقی نمی‌کنند.
٧٨- أَقِمِ الصَّلاةَ لِدُلُوکِ الشَّمْسِ إِلی غَسَقِ اللَّیْلِ وَ قُرْآنَ الْفَجْرِ إِنَّ قُرْآنَ الْفَجْرِ کانَ مَشْهُوداً اگر منظور از «غسق» تاریکی اول شب باشد، این آیه شامل نماز ظهر و عصر و صبح می‌باشد و نماز مغرب عشاء را شامل نمی‌شود ولی در روایات اهل بیت علیهم السّلام