تفسيراحسن‌الحديث - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ٢٩٣ - کلمهها

کلمه‌ها

کهیعص: این کلمه از پنج حرف تلفیق شده است، بنا بر آنچه در اول سوره اعراف گفته‌ایم: درصد این پنج حرف نسبت به حروف این سوره از درصد آنها در تمام سوره‌های قرآن بیشتر است، در نکته‌ها در این باره سخن خواهیم گفت.
زکریا: از انبیاء بنی اسرائیل است. نام مبارکش هفت بار در قرآن مجید آمده است، مقداری از حالات او در سوره آل عمران گذشت، مقداری نیز در اینجا آمده است.
وهن: وهن ضعف و ناتوانی. راغب گوید: آن ضعفی است در خلقت یا در اخلاق. در اینجا مراد معنای اوّلی است.
اشتعل: شعل: افروخته شدن آتش. شعله: فتیله مشتعل. اشتعال رأس تشبیه است به اشتعال آتش در رنگ. منظور آنست که سفیدی مویم از میان سیاهی آن، مانند آتش شعله کشید. و بر سیاهی غلبه کرد.
طبرسی از زجّاج نقل می‌کند: چون سفیدی موی سر از حدّ گذشت گویند: «اشتعل رأس فلان».
شیبا: شیب (بفتح- ش): سفید شدن موی «شاب الرجل شیبا: ابیضّ شعره»، آن در آیه تمیز و در حقیقت فاعل «اشتعل» است یعنی سفیدی موی در سرم شعله کشید.