تفسيراحسن‌الحديث - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ٥٨ - شرحها

مکن و در پی آن میا و پیگیری مکن [١] «فؤاد»: قلب.
مرحا: مرح: تکبّر و خودپسندی، آن در اصل به معنی فرح شدید است که عبارت اخرای خودپسندی است، آن در آیه به معنی «ذا مرح» است.
لن تخرق: خرق: شکافتن. «لن تخرق»: هرگز شکافتن نتوانی.
مدحورا: دحر: طرد و راندن «مدحور»: رانده شده.

شرحها

آیات هفده گانه ظاهرا در زمینه إِنَّ هذَا الْقُرْآنَ یَهْدِی لِلَّتِی هِیَ أَقْوَمُ است و مصادیقی از راه استوارتر را بیان می‌کند، این آیات خودسازی عجیبی را بیان می‌دارد که در صورت متّصف بودن با آنها، می‌توان به صورت انسان کامل درآمد، آری انسان کامل کسی است که خدا را عبادت کند، به پدر و مادر نیکی نماید، حق خویشان و مساکین را بدهد، از اسراف مال بپرهیزد، در انفاق میانه‌رو باشد، به گناه نزدیک نشود، در کارها امین باشد و از تکبّر بپرهیزد، این آیات در بیان این حقائق است.
٢٣- وَ قَضی رَبُّکَ أَلَّا تَعْبُدُوا إِلَّا إِیَّاهُ وَ بِالْوالِدَیْنِ إِحْساناً مطلب از عبادت خدا شروع می‌شود که در رأس همه کارهاست، منظور از عبادت چنان که مکرر گفته‌ایم فقط کارهای عبادی از قبیل نماز و روزه نیست بلکه مطلق پیروی از فرمانهای خداست، چه کارهای عبادی و چه غیر عبادی، علی هذا همه دستورهای دیگر در این آیات، مصداق عبادت و بندگی خداست از اینکه

---

[١] در مجمع البیان فرموده: «القفو: اتباع الاثر و منه القیافة فکانه یتبع قفا المتقدم».