تفسيراحسن‌الحديث - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ٤٤٤ - کلمهها

١١٢- هر کس اعمال شایسته کند و مؤمن باشد نه از مظلوم شدن می‌ترسد و نه از کم شدن پاداشش.
١١٣- و بدینسان آن را قرآن روشن نازل کردیم و در آن انواع انذار را گوناگون آوردیم تا از لجاجت بپرهیزند یا برای آنها تذکری به وجود آورد.
١١٤- بلند مقام است اللَّه که فرمانروای حق است، در گفتن قرآن پیش از آنکه وحی‌اش تمام شود عجله مکن و بگو: پروردگارا علم مرا زیاد کن.

کلمه‌ها

انباء: نبأ: خبر مهم و پرفائده. جمع آن انباء است (توبه/ ٧٠).
لدنا: لدن: طرف و جانب. ظرف زمان و مکان است به معنی «عند» آن در آیه به «نا» اضافه شده است.
وزرا: وزر: سنگینی و سنگین آن در آیه به معنی بار گناه است.
حمل: (بکسر اول): بار ظاهری مانند باریکه بر دوش گیرند و بفتح اول به معنی حمل در باطن است مانند بچه در شکم و آب در ابر و مانند آن، طبرسی فرموده: حمل (بکسر اول) بار منفصل و بفتح آن بار متصل است، علی هذا گناه مجسم می‌شود و مانند آن، بار بر دوش کشیده می‌شود.
زرقا: (بضم اول بر وزن قفل) جمع ازرق است به معنی کبود چشم.
زرق (بر وزن شرف) به معنی کبود است، طبرسی زرقه را رنگ سبز گفته ولی اقرب الموارد تصریح می‌کند که رنگ کبود است منظور از کبود شدن چشم ظاهرا کوری آنست در لغت آمده «زرق الرجل زرقا: عمی».
یتخافتون: تخافت: میان خود آهسته سخن گفتن. «یتخافتون» میان خود