تفسيراحسن‌الحديث - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ٤٤٠ - شرحها

فَاذْهَبْ فَإِنَّ لَکَ ... او را از جامعه و افت‌خیز با مردم طرد می‌کند یعنی از مردم دور شو و حق نداری با کسی رابطه، گفتگو، کار کردن، کار گرفتن، آمد و رفت داشته باشی.
این مطلب برای انسان در زندگی از اشقّ مجازات است، چنان که در سوره توبه/ ١١٨ درباره وَ عَلَی الثَّلاثَةِ الَّذِینَ خُلِّفُوا ... گذشت، منظور از أَنْ تَقُولَ لا مِساسَ ظاهرا آنست که عدم تماس و عدم رابطه را به وجود آوری و از مردم بریده شوی، نه اینکه با دیدن هر کسی بگویی: با من تماس حاصل نکن. طبرسی فرموده: موسی به دستور خدا به مردم فرمان داد که با او افت و خیز نکنند، هم جلیس نشوند و طعام نخورند جبائی گفته است: سامری ترسید و از مردم فرار کرد در بیابان زندگی می‌کرد، کسی پیدا نمی‌شد تا با او مجالست کند تا در اثر دوری از مردم مانند کسی شد که بگوید: «لا مساس».
دوم: وَ إِنَّ لَکَ مَوْعِداً لَنْ تُخْلَفَهُ که ظاهرا منظور عذاب آخرت است، یعنی قطع نظر از این عقوبت دنیایی، عقوبت آخرت غیر قابل تخلف خواهی داشت، المیزان نظر می‌دهد که منظور هلاکت او در وقت معیّنی است.
سوم: آنکه گوساله را سوزانید و خاکستر آن را به دریا افکند، بعضی «لنحرقنه» را بفتح نون و سکون حاء خوانده‌اند از حرق به معنی سائیدن دندان به دندان، در این صورت معنی آن تراشیدن و سوهان کردن است «نسفا» دلالت بر کمال دارد یعنی: بطور کامل در دریا می‌پاشیم. این معنی از اوّلی مناسبتر است.
٩٨- إِنَّما إِلهُکُمُ اللَّهُ الَّذِی لا إِلهَ إِلَّا هُوَ وَسِعَ کُلَّ شَیْ‌ءٍ عِلْماً موسی علیه السّلام پس از تعیین تکلیف سامری رو به بنی اسرائیل کرده می‌گوید:
گوساله خدای شما نیست بلکه خدای شما اللَّه است که جز او معبودی نیست و دانایی