تفسيراحسن‌الحديث - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ٣٣٤ - شرحها

شرحها

در تعقیب مطالب گذشته، در این آیات صحنه‌هایی از موسی، هارون، اسماعیل صادق الوعد و ادریس بیان گردیده و آن وقت گفته است که اینها پیامبران بودند، راه توحید را هموار کردند، مورد عنایت حق تعالی بودند ولی نسل آینده به شریعت آنها بی‌اعتنا شدند، امّا راه توبه باز است، بعد قیامت اهل توبه بیان گردیده و در آخر آمدن ملائکه و آوردن وحی که به اذن خداست از زبان ملائکه نقل شده است.
در اول سوره گفته شد: این سوره شرح حال گروهی از نیکوکاران را بیان نموده و به بدکاران اشاره می‌کند و آن گاه می‌گوید خواسته‌ایم با این سخنان، نیکوکاران را بشارت دهی و بدکاران را انذار نمایی شرح حال چهار پیامبر در اینجا به طور خلاصه و برای بیان مصداق آمده است.
٥١- وَ اذْکُرْ فِی الْکِتابِ مُوسی إِنَّهُ کانَ مُخْلَصاً وَ کانَ رَسُولًا نَبِیًّا خلوص صاف شدن از آلودگی است، در قرآن مجید در این خصوص به دو وجه اشاره شده است یکی آنکه بندگان خود را برای خدا خالص کرده‌اند که شیطان و غیر خدا را در بندگی خود شریک نکرده‌اند مانند أَخْلَصُوا دِینَهُمْ لِلَّهِ نساء/ ١٤٦ وَ نَحْنُ لَهُ مُخْلِصُونَ بقره/ ١٣٩، دیگری آنکه خدا عده‌ای را برای خود خالص کرده که دیگران را در آنها نصیبی نیست مثل إِنَّهُ مِنْ عِبادِنَا الْمُخْلَصِینَ