تفسيراحسن‌الحديث - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ٢٨٩ - نظری به کلیات سوره

سوره مریم

اشاره

در مکه نازل شده و نود و هشت آیه است

نظری به کلیات سوره

١- سوره مریم چهل و چهارمین سوره است که بعد از سوره فاطر در مکه نازل شده، می‌شود گفت: در سالهای چهارم یا پنجم بعثت نازل شده است، در ترتیب فعلی قرآن، سوره نوزدهم می‌باشد.
٢- عدد آیات آن نود و هشت است، بعضی نود و نه گفته‌اند.
در تفسیر خازن عدد کلمات آن را هفتصد و هشتاد و عدد حروفش را سه هزار و هفتصد گفته است.
٣- طبرسی قدّس اللَّه روحه فرموده است: سوره بالاتفاق مکّی است، دیگران نیز بآن تصریح کرده‌اند محتوای آیات و مطالب آن، شاهد این مدّعاست همان علّتی که درباره مکّی بودن سوره‌ها گفته‌ایم در این سوره نیز موجود است.
٤- علّت تسمیه آن به «سوره مریم» آمدن ماجرای عجیب مریم و باردار شدنش به عیسی علیه السّلام در آن سوره است، تسمیه کلّ به اسم جزء.
٥- به نظر می‌آید: غرض سوره ذکر نمونه‌هایی از انسانهای پاک و نمونه هایی از انسانهای ناپاک و سرمشق قرار دادن آن دو گروه است بدین طریق که در این سوره حالات زکریّا، یحیی، مریم، عیسی، إبراهیم، موسی، اسماعیل