فرهنگ قرآن - امامی، عبد‌النبی - الصفحة ٩٨ - اشاره

قوله تعالی: «کِتابٌ أَنْزَلْناهُ إِلَیْکَ مُبارَکٌ لِیَدَّبَّرُوا آیاتِهِ وَ لِیَتَذَکَّرَ أُولُوا الْأَلْبابِ.» [١]
با یک بررسی اجمالی در آیات خیر، ملاحظه می‌کنیم، خیر اگرچه به طور کلّی به چیزی گفته می‌شود که نفعی در آن ملحوظ است، امّا این تعریف، مشخّصه‌ای است از معنای خیر که به قرینه جمله معلوم می‌گردد، و لذا می‌شود گفت خیر در معانی متعددی استعمال گردیده، از جمله:
خیر، به معنای ایجاد وضعیت مطلوب، در مقابل ایجاد وسایل آزمایش سخت،
خیر، به معنای مال مصفّایی که از طریق حلال به دست آید،
خیر، به معنای وصفی افعل منه که در مقایسه بین دو چیز به کار می‌رود،
خیر، به معنای چیزی که هیچ‌گونه بدی در آن نباشد، و آن، در مقابل شر است،
خیر، به معنای اسلام، ایمان، اخلاص و بصیرت در دین،
خیر، به معنای چندین برابر حسنه،
خیر، به معنای نام بهشت.
و در اینجا توضیح و تفصیل بیشتر خیر را که در آیات خیر به قرینه جمله معنا می‌گردد، با استعانت از امدادهای خدای متعال و استناد به آیات قرآن، تحت عنوان «معانی و مفاهیم خیر» تدبّر می‌نماییم:

یکی از معانی و مفاهیم خیر معنای وصفی آن است که به معنای «افعل» بوده و تقدیر آن، تقدیر «افعل منه» است، و «افعل منه» آن به اعتبار گوینده‌اش، در معنا و مفهوم «افعل منه» حقیقی است؛ نحو قوله تعالی: «وَ إِذْ قالَ مُوسی لِقَوْمِهِ یا قَوْمِ إِنَّکُمْ