فرهنگ قرآن - امامی، عبدالنبی - الصفحة ٤١٣ - د- دعا
دعا، موجب آرامش و طمأنینه نفوس است، و دعای پیامبر صلّی اللّه علیه و آله به طور مؤکّد و مسلم، موجب آرامش و طمأنینه نفوس است:
«خُذْ
مِنْ أَمْوالِهِمْ صَدَقَةً تُطَهِّرُهُمْ وَ تُزَکِّیهِمْ بِها وَ صَلِّ
عَلَیْهِمْ إِنَّ صَلاتَکَ سَکَنٌ لَهُمْ وَ اللَّهُ سَمِیعٌ عَلِیمٌ.»
[١]؛ یعنی (ای پیامبر!) زکات برخی از اموال آنان را دریافت کن، تا آنان را
(از آلودگیهای مادی) پاک و طاهر گردانی و به واسطه آن وجودشان را مصفا
نموده و رشد و نمو بدهی، و بر آنان دعا و درود بفرست. البته که دعای تو،
آرامش و طمأنینهای است برای آنان، و خدای متعال، بسیار شنوای (دعای تو) و
بسیار آگاه است (بر فعل و نیّات پرداختکنندگان زکات).
کسانی که زکات
پرداخت میکنند، مورد رحمت خدای تعالی هستند. پاداش آنان نزد خدای تعالی
است و هیچ خوفی نداشته و اندوهی برای آنان نیست، و انفاق با قصد تقرّب به
خدا و دعای پیامبر، هم موجب تقرّب به خدا، و هم سبب دخول آنان، در رحمت
واسعه الهی است:
١. و نماز را به پا دارید و زکات را پرداخت کنید، و
پیامبر را اطاعت نمایید تا مورد رحمت واقع شوید: «وَ أَقِیمُوا الصَّلاةَ
وَ آتُوا الزَّکاةَ وَ أَطِیعُوا الرَّسُولَ لَعَلَّکُمْ تُرْحَمُونَ.» [٢]
٢.
البته، آن کسانی که ایمان آورده و عمل صالح انجام دادند و نماز را بر پای
داشته و زکات را پرداخت کردند، برای آنان، اجرشان نزد پروردگارشان است و
هیچ خوفی و هیچ اندوهی بر آنان نیست: «إِنَّ الَّذِینَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا
الصَّالِحاتِ وَ أَقامُوا الصَّلاةَ وَ آتَوُا الزَّکاةَ لَهُمْ
أَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ وَ لا خَوْفٌ عَلَیْهِمْ وَ لا هُمْ
یَحْزَنُونَ.» [٣]
٣. انفاق به قصد تقرّب به خدا و دعای پیامبر، هم موجب
تقرّب به خدا و هم سبب دخول آنان در رحمت واسعه الهی است: «وَ مِنَ
الْأَعْرابِ مَنْ یُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَ الْیَوْمِ الْآخِرِ وَ
[١]. توبه/ ١٠٣.
[٢]. نور/ ٥٦.
[٣]. بقره/ ٢٢٧.