نمودیم) و آنان را (در تفرقه و پراکنده شدن) ضرب المثل گردانیده و به هر طرفی آنان را پراکنده ساختیم، (به طوری که هر طایفه‌ای به سوی شهری پراکنده شدند). البته، در این نعم و نقم که برای قوم سبا واقع شد، مسلما نشانه‌ها و دلالت‌های توحید و قدرت خدای تعالی است برای همه کسانی که در آلام و نقم صابر و خویشتن‌دار بوده و در آسایش و نعم او شاکر و سپاسگزارند: «فَقالُوا رَبَّنا باعِدْ بَیْنَ أَسْفارِنا وَ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ فَجَعَلْناهُمْ أَحادِیثَ وَ مَزَّقْناهُمْ کُلَّ مُمَزَّقٍ إِنَّ فِی ذلِکَ لَآیاتٍ لِکُلِّ صَبَّارٍ شَکُورٍ.» [١] ٨. صبر در برابر گفتارهای نابجا

چنین صبری فضیلتی است که در برابر آن، با تسبیح و مهر پروردگار، خشنودی و رضایت فراهم می‌شود و با نصیحت از روی حسن خلق، هجر جمیل. خدای تعالی به پیامبرش امر فرمود: ای پیامبر! بر آنچه نسبت به تو می‌گویند، از تکذیبت و تهمت‌های ناروا و آزاردهنده نسبت به تو، خویشتن‌داری کن. ما تو را آگاه می‌کنیم که با پیامبران پیش از تو چنین کردند و آنان را تکذیب نمودند. پس به‌هرحال بر آنچه می‌گویند، صابر و خویشتن‌دار باش و برای این‌که اسباب خشنودی و رضایت تو فراهم شود، پروردگارت را در اوقاف پنجگانه: صبح، مغرب، عشاء، ظهر و عصر، با ادای فرایض پنجگانه و حمد تسبیح کن، و نیز مردمی را که با گفتارهای ناروا تو را تکذیب کرده و آزار می‌دهند، با نصیحت و موعظه کردن آنان، با خوش‌رویی و حسن خلق از گفتارهای ناروایشان هجرت و دوری کن، پس ای پیامبر! بر آنچه می‌گویند، صابر و خویشتن‌دار باش:
الف- خدای تعالی خطاب به پیامبرش صلّی اللّه علیه و آله امر می‌کند: ای پیامبر! بر آنچه از افتراها و دروغ‌ها که به تو نسبت می‌دهند، صابر و خویشتن‌دار باش و بنده ما داوود را که صاحب قدرت و قوت بود، به یادآور. البته، او بسیار بازگشت‌کننده توبه‌گر به سوی پروردگارش بود؛ یعنی با کوچک‌ترین ترک اولایی به سوی پروردگارش توبه می‌کرد:
«اصْبِرْ عَلی ما یَقُولُونَ وَ اذْکُرْ عَبْدَنا داوُدَ ذَا الْأَیْدِ إِنَّهُ أَوَّابٌ.» [٢]

[١]. سبأ/ ١٩.
[٢]. ص/ ١٧.