فرهنگ قرآن - امامی، عبد‌النبی - الصفحة ٧٥٢ - ب- بعضی از کشیشان و زاهدان دیرنشین، نزدیکترین دوست مؤمنان بوده و اهل تکبّر و استکبار نیستند

امتی قیام‌کننده (برای حق) باشند. آنان آیات خدا را در اثنای شب می‌خوانند، در حالی که به سجده می‌روند، به خدای تعالی و به روز قیامت ایمان می‌آورند، و امر به معروف و نهی از منکر کرده و در کارهای خیر و نیکو بر یکدیگر سبقت می‌گیرند. اینان از صالحین‌اند: «لَیْسُوا سَواءً مِنْ أَهْلِ الْکِتابِ أُمَّةٌ قائِمَةٌ یَتْلُونَ آیاتِ اللَّهِ آناءَ اللَّیْلِ وَ هُمْ یَسْجُدُونَ یُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَ الْیَوْمِ الْآخِرِ وَ یَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَ یَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْکَرِ وَ یُسارِعُونَ فِی الْخَیْراتِ وَ أُولئِکَ مِنَ الصَّالِحِینَ.» [١]

بعضی از کشیشان و زاهدان دیرنشین را که خود را نصاری می‌خوانند، نزدیک‌ترین دوست مؤمنان می‌یابی، و آنان اهل تکبّر و استکبار نیستند، و ملاحظه می‌کنی چون آنچه را که بر پیامبر صلّی اللّه علیه و آله نازل گردیده، بشنوند، از آنچه از حق شناخته‌اند اشک از چشمانشان سرازیر شده و می‌گویند، پروردگارا! ما ایمان آوردیم، ما را با گواهان ثبت کن، و چرا ما به خدا و آنچه از حق به ما رسیده، ایمان نیاوریم، حال آنکه انتظار داریم پروردگارمان ما را در قوم صالحین داخل گرداند: «وَ لَتَجِدَنَّ أَقْرَبَهُمْ مَوَدَّةً لِلَّذِینَ آمَنُوا الَّذِینَ قالُوا إِنَّا نَصاری ذلِکَ بِأَنَّ مِنْهُمْ قِسِّیسِینَ وَ رُهْباناً وَ أَنَّهُمْ لا یَسْتَکْبِرُونَ وَ إِذا سَمِعُوا ما أُنْزِلَ إِلَی الرَّسُولِ تَری أَعْیُنَهُمْ تَفِیضُ مِنَ الدَّمْعِ مِمَّا عَرَفُوا مِنَ الْحَقِّ یَقُولُونَ رَبَّنا آمَنَّا فَاکْتُبْنا مَعَ الشَّاهِدِینَ وَ ما لَنا لا نُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَ ما جاءَنا مِنَ الْحَقِّ وَ نَطْمَعُ أَنْ یُدْخِلَنا رَبُّنا مَعَ الْقَوْمِ الصَّالِحِینَ.» [٢]