فرهنگ قرآن - امامی، عبد‌النبی - الصفحة ٣٥٥ - کلمات قصار پیرامون رضا

در غرر الحکم و درر الکلم «در باب الرضا» سخنانی به اقتصار، از مولی الموحدین، امیر المؤمنین، علی علیه السّلام بیان شده که در اینجا به نقل برخی از آنها می‌پردازیم:
١. «من رضی بالقضاء، استراح.»: هرکه به قضا و قدر الهی خشنود و راضی باشد، راحت گردد.
٢. «الّرضا، غناء، و السّخط، عناء.»: رضا (به تقدیر الهی) توانگری است و خشمگین بودن رنج و ناراحتی است.
٣. «الرّضا ینفی الحزن.»: خشنود بودن (به مقدرات الهی)، حزن و اندوه را برطرف می‌کند.
٤. «الرّضا بقضاء اللّه، یهوّن عظیم الرّزایا.»: خشنود بودن به قضا و مقدرات الهی، مصیبت‌های بزرگ را آسان می‌کند.
٥. «تحرّ رضا اللّه برضاک بقدره.»: خشنودی خدا را، در برابر رضایتت به تقدیر الهی، طلب کن.
٦. «ثمرة الرّضا الغناء.»: نتیجه و ثمره رضا (به قسمت الهی)، توانگری است.
٧. «رأس الطّاعة الرّضا.»: راس طاعت و فرمانبرداری خدا، خشنود بودن (به تقدیرات الهی) است.
٨. «رأس القناعة الرّضا.»: راس قناعت و عمده اسباب آن، خشنودی به تقدیرات است.
٩. «علیک بالرّضا فی الشّدّة و الرّخاء.»: بر تو باد به خشنودی (از خدا و از قسمت) در سختی و فراخی.
١٠. «من رضی بالقضاء، طابت عیشته.»: هرکه به حکم خدا راضی باشد، زندگانی او، پاکیزه خواهد بود.
١١. «من رضی بالمقدور، قوی یقینه.»: هرکه به تقدیر الهی راضی باشد، یقین او قوی خواهد شد.
١٢. «من رضی بقسم اللّه، لم یحزن علی ما فاته.»: هرکه به نصیب و بهره الهی خشنود باشد، برای آنچه از دست می‌دهد، محزون نمی‌شود.