و- یکی از معیارهای رجاء به حصول رضوان اللّه، ایمان؛ یعنی اقرار به وحدانیت خدای متعال و تصدیق پیامبران است: «وَعَدَ اللَّهُ الْمُؤْمِنِینَ وَ الْمُؤْمِناتِ جَنَّاتٍ تَجْرِی مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ خالِدِینَ فِیها وَ مَساکِنَ طَیِّبَةً فِی جَنَّاتِ عَدْنٍ وَ رِضْوانٌ مِنَ اللَّهِ أَکْبَرُ ذلِکَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِیمُ.» [١]؛ یعنی خدای تعالی به مردهای مؤمن و به زن‌های مؤمنه (که اقرار به وحدانیت خدای تعالی و تصدیق به پیامبران او دارند)، وعده داد بوستان‌های پردرختی را که از زیر آنها نهرها جاری است، در حالی که در آنجا جاویدان هستند، و آرامش‌گاه‌های پاک و پاکیزه‌ای را در باغ‌های همیشگی و جاویدان، و رضایت و خشنودی از جانب خدای تعالی را که بزرگ‌تر و برتر است، آن (یعنی همان خشنودی خدای متعال)، خود رستگاری عظیم است. چیزهایی که فوز عظیم و رستگاری بزرگ‌اند

١. رضوان و خشنودی از جانب خدای تعالی: «وَ رِضْوانٌ مِنَ اللَّهِ أَکْبَرُ ذلِکَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِیمُ.» [٢]
٢. معامله مؤمن با نفس و مالش با خدا برای جهاد در راه خدا: «إِنَّ اللَّهَ اشْتَری مِنَ الْمُؤْمِنِینَ أَنْفُسَهُمْ وَ أَمْوالَهُمْ بِأَنَّ لَهُمُ الْجَنَّةَ یُقاتِلُونَ فِی سَبِیلِ اللَّهِ فَیَقْتُلُونَ وَ یُقْتَلُونَ وَعْداً عَلَیْهِ حَقًّا فِی التَّوْراةِ وَ الْإِنْجِیلِ وَ الْقُرْآنِ وَ مَنْ أَوْفی بِعَهْدِهِ مِنَ اللَّهِ فَاسْتَبْشِرُوا بِبَیْعِکُمُ الَّذِی بایَعْتُمْ بِهِ وَ ذلِکَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِیمُ.» [٣]
٣. بشارت در زندگانی دنیا و در آخرت به مؤمنین متقی که در کلمات خدای متعال هیچ‌گونه تبدیلی نیست: «الَّذِینَ آمَنُوا وَ کانُوا یَتَّقُونَ. لَهُمُ الْبُشْری فِی الْحَیاةِ الدُّنْیا وَ فِی الْآخِرَةِ لا تَبْدِیلَ لِکَلِماتِ اللَّهِ ذلِکَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِیمُ.» [٤]
٤. محافظت آنان بدین گونه که خدای تعالی آنان را از ارتکاب به گناهان حفظ می‌کند: «وَ قِهِمُ السَّیِّئاتِ وَ مَنْ تَقِ السَّیِّئاتِ یَوْمَئِذٍ فَقَدْ رَحِمْتَهُ وَ ذلِکَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِیمُ.» [٥]

[١]. توبه/ ٧٤.
[٢]. توبه/ ٧٢.
[٣]. توبه/ ١١١.
[٤]. یونس/ ٦٤- ٦٣.
[٥]. غافر/ ٩.