الْمُحْسِنِینَ إِنَّهُ مِنْ عِبادِنَا الْمُؤْمِنِینَ وَ بَشَّرْناهُ بِإِسْحاقَ نَبِیًّا مِنَ الصَّالِحِینَ» [١]، و پیامبر خدا صلّی اللّه علیه و آله بعد از احتجاج بر بت‌پرستان و مشرکین به این‌که: آنچه را که از غیر خدا می‌خوانید، مخلوق بوده و خالق نیستند و توانایی ندارند که نه خودشان و نه کسی غیر از خودشان را یاری کنند، می‌فرماید: ولیّ من خدایی است که قرآن را بر من نازل نمود، و او ولی و سرپرست صالحین است: «أَ یُشْرِکُونَ ما لا یَخْلُقُ شَیْئاً وَ هُمْ یُخْلَقُونَ. وَ لا یَسْتَطِیعُونَ لَهُمْ نَصْراً وَ لا أَنْفُسَهُمْ یَنْصُرُونَ. وَ إِنْ تَدْعُوهُمْ إِلَی الْهُدی لا یَتَّبِعُوکُمْ سَواءٌ عَلَیْکُمْ أَ دَعَوْتُمُوهُمْ أَمْ أَنْتُمْ صامِتُونَ. إِنَّ الَّذِینَ تَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ عِبادٌ أَمْثالُکُمْ فَادْعُوهُمْ فَلْیَسْتَجِیبُوا لَکُمْ إِنْ کُنْتُمْ صادِقِینَ. أَ لَهُمْ أَرْجُلٌ یَمْشُونَ بِها أَمْ لَهُمْ أَیْدٍ یَبْطِشُونَ بِها أَمْ لَهُمْ أَعْیُنٌ یُبْصِرُونَ بِها أَمْ لَهُمْ آذانٌ یَسْمَعُونَ بِها قُلِ ادْعُوا شُرَکاءَکُمْ ثُمَّ کِیدُونِ فَلا تُنْظِرُونِ. إِنَّ وَلِیِّیَ اللَّهُ الَّذِی نَزَّلَ الْکِتابَ وَ هُوَ یَتَوَلَّی الصَّالِحِینَ.» [٢] ب- استمرار در ذکر نسبت به نعمت‌های بی‌پایان الهی‌

ابراهیم علیه السّلام ذاکر مستمر نعمت‌های بی‌نهایت، باقی و پایدار پروردگارش بود که مشمول لطف و رحمت او گردید، و جاذبه رحمت بی‌نهایت پروردگار متعال نسبت به او، آن‌چنان بود که به او اعطای حکمت و ملحق شدن به صالحین را از او طلب می‌نماید: «أَنْتُمْ وَ آباؤُکُمُ الْأَقْدَمُونَ. فَإِنَّهُمْ عَدُوٌّ لِی إِلَّا رَبَّ الْعالَمِینَ. الَّذِی خَلَقَنِی فَهُوَ یَهْدِینِ. وَ الَّذِی هُوَ یُطْعِمُنِی وَ یَسْقِینِ. وَ إِذا مَرِضْتُ فَهُوَ یَشْفِینِ. وَ الَّذِی یُمِیتُنِی ثُمَّ یُحْیِینِ. وَ الَّذِی أَطْمَعُ أَنْ یَغْفِرَ لِی خَطِیئَتِی یَوْمَ الدِّینِ. رَبِّ هَبْ لِی حُکْماً وَ أَلْحِقْنِی بِالصَّالِحِینَ.» [٣]
و یوسف علیه السّلام با ذکر نعم پروردگار نسبت به خود، از این‌که به او پادشاهی اعطا فرمود و علم تأویل خواب را به او آموخت، و او تعالی پدیدآورنده آسمان‌ها و زمین است، اعتراف می‌کند به این‌که پروردگار در دنیا و آخرت، ولیّ من است، و از او تعالی درخواست می‌کند که او را مسلمان بمیراند و به صالحین ملحق گرداند: «رَبِّ قَدْ آتَیْتَنِی

[١]. صافات/ ١١٢- ١٠٩.
[٢]. اعراف/ ١٩٦.
[٣]. شعراء/ ٨٣- ٧٧.