٢. آن کسانی که ایمان آوردند، و در راه پیشرفت دین خدای تعالی، با اموال و نفوسشان مهاجرت و مجاهدت نمودند، نزد خدای تعالی دارای مقام و مرتبه عظیمند، و رستگاران، خود آنانند: «الَّذِینَ آمَنُوا وَ هاجَرُوا وَ جاهَدُوا فِی سَبِیلِ اللَّهِ بِأَمْوالِهِمْ وَ أَنْفُسِهِمْ أَعْظَمُ دَرَجَةً عِنْدَ اللَّهِ وَ أُولئِکَ هُمُ الْفائِزُونَ.» [١] ب- مفهوم دوّم رجاء

کسانی که به یاری و نصرت خدای تعالی امیدواری دارند، نباید از اعمال صالحی چون تعقیب دشمن در جنگ، ضعف و سستی نشان دهند، هرچند در جنگ با دشمن، رنج و الم به آنان رسیده باشد: «وَ لا تَهِنُوا فِی ابْتِغاءِ الْقَوْمِ إِنْ تَکُونُوا تَأْلَمُونَ فَإِنَّهُمْ یَأْلَمُونَ کَما تَأْلَمُونَ وَ تَرْجُونَ مِنَ اللَّهِ ما لا یَرْجُونَ وَ کانَ اللَّهُ عَلِیماً حَکِیماً.» [٢]
مؤمنین، برترند؛ پس نباید در مقابله با دشمن، ضعف و سستی به خود راه دهند:
١. مؤمنین برترند و در مقابله با دشمن، نباید اندوهگین شوند و نباید ضعف و سستی به خود راه دهند: «وَ لا تَهِنُوا وَ لا تَحْزَنُوا وَ أَنْتُمُ الْأَعْلَوْنَ إِنْ کُنْتُمْ مُؤْمِنِینَ.» [٣]
٢. مؤمنین برترند و خدا با مؤمنین است؛ پس نباید در مقابله با دشمن، ضعف و سستی به خود راه بدهند و نباید از موضع ضعف، پیشنهاد آشتی بدهند، که هرگز از اعمالشان چیزی کاسته نخواهد شد: «فَلا تَهِنُوا وَ تَدْعُوا إِلَی السَّلْمِ وَ أَنْتُمُ الْأَعْلَوْنَ وَ اللَّهُ مَعَکُمْ وَ لَنْ یَتِرَکُمْ أَعْمالَکُمْ.» [٤]

ج- مفهوم سوّم رجاء

آنان که به لقای پروردگار، امیدوار نیستند، به زندگی ناپایدار دنیا، خشنودند و به بی‌ثباتی آن، اعتماد می‌کنند و نسبت به آیات الهی غافل هستند: «إِنَّ الَّذِینَ لا یَرْجُونَ لِقاءَنا وَ رَضُوا بِالْحَیاةِ الدُّنْیا وَ اطْمَأَنُّوا بِها وَ الَّذِینَ هُمْ عَنْ آیاتِنا غافِلُونَ.» [٥]
زندگی دنیا، به جز متاعی فریب و نیرنگ و بازیچه و سرگرمی نیست و کسانی که

[١]. توبه/ ٢٠.
[٢]. نساء/ ١٠٤.
[٣]. آل عمران/ ١٣٩.
[٤]. محمّد/ ٣٥.
[٥]. یونس/ ٧.