یکی از معانی و مفاهیم ذکر نعمت، به یاد آوردن نعمت خبر دادن به قرآن و نعمت خبر دادن به نام و صفات محمّد صلّی اللّه علیه و آله پیامبر اسلام است در تورات که در قوله تعالی: «یا بَنِی إِسْرائِیلَ اذْکُرُوا نِعْمَتِیَ الَّتِی أَنْعَمْتُ عَلَیْکُمْ»، در آیات ٤٠ و ٤٧ و ١٢٢ سوره بقره آمده، و سبب تکرار آن، اهمیت و شأن آن خبر دادن و موضوع آن است، و شأنیت این خبر دادن، از آن جاست که در تورات، کتاب آسمانی بنی اسرائیل، آمده است، و موضوع آنکه خود شامل دو موضوع است: یکی خبر دادن به قرآن، آخرین کتاب آسمانی، و دیگری خبر دادن به نام و صفات پیامبر اسلام، خاتم پیامبران، بسیار مهمّ است، و قوله: «أَوْفُوا بِعَهْدِی» [١] در آن دو مطلب است:
اوّل این‌که بنا به آیات سوره قصص، مراد از عهد، همان عهدی است که یهود در زمان حضرت موسی علیه السّلام و نزول تورات با خدا بستند و آنان پیش از نزول قرآن به آن ایمان آوردند، و این آیات اشاره دارد به این‌که مؤمنین به تورات و آنان که پیش از بعثت پیامبر اسلام به عهدی که اهل تورات در زمان نزول آن با خدا بسته بودند، به آن وفادار ماندند، بعد از بعثت محمّد صلّی اللّه علیه و آله و نزول قرآن نیز به عهدشان وفا نمودند؛ یعنی به قرآن ایمان آوردند و نبوّت پیامبر اسلام صلّی اللّه علیه و آله را تصدیق کردند. این آیات، ایمان آنان و اسلام آوردنشان را از قبل و وفادار بودن ایشان را به عهدشان بیان می‌فرماید: «وَ لَقَدْ وَصَّلْنا لَهُمُ الْقَوْلَ لَعَلَّهُمْ یَتَذَکَّرُونَ. الَّذِینَ آتَیْناهُمُ الْکِتابَ مِنْ قَبْلِهِ هُمْ بِهِ یُؤْمِنُونَ. وَ إِذا یُتْلی عَلَیْهِمْ قالُوا آمَنَّا بِهِ إِنَّهُ الْحَقُّ مِنْ رَبِّنا إِنَّا کُنَّا مِنْ قَبْلِهِ مُسْلِمِینَ. أُولئِکَ یُؤْتَوْنَ أَجْرَهُمْ مَرَّتَیْنِ بِما صَبَرُوا وَ یَدْرَؤُنَ بِالْحَسَنَةِ السَّیِّئَةَ وَ مِمَّا رَزَقْناهُمْ یُنْفِقُونَ.» [٢]
دوّم این‌که قوله: «أَوْفُوا بِعَهْدِی»، و دو آیه بعد از آیه چهلم بقره، به بنی اسرائیل امر می‌کند به این‌که: به عهدی که با خدای تعالی بسته‌اند، وفادار باشند و به قرآن، ایمان

[١]. بقره/ ٤٠.
[٢]. قصص/ ٥٤- ٥١.